Postanowienie NSA z 12 czerwca 2018 r., I OZ 540/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 196/18 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie postanawia: oddalić zażalenie. 3

Skład

Sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący

Uzasadnienie

J. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], która utrzymała w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2017 r., nr [...], o skierowaniu na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Następnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Oddalając ów wniosek zaskarżonym postanowieniem, Sąd I instancji podał, iż skarżący nie wykazał, ani nie uprawdopodobnił, że wstrzymanie wykonania decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie jest w jego wypadku prawnie uzasadnione, a zatem że może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub też powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skierowaniu na badanie lekarskie wydawana jest w celu sprawdzenia, czy występują jakiekolwiek przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami. Jej intencją jest zatem tylko kontrola stanu zdrowia kierowcy pod kątem ewentualnych przeciwwskazań do dalszego prowadzenia pojazdów. Dopiero stwierdzenie schorzenia przesądzającego o takich przeciwwskazaniach skutkuje cofnięciem przez właściwy organ uprawnień do kierowania pojazdami, co jednak następuje odrębnym rozstrzygnięciem. Z uwagi na powyższe Sąd Wojewódzki odmówił wstrzymania wykonania wskazanej wyżej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł J. J., postulując jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez oddalenie wniosku, podczas gdy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego konsekwencją nieprzeprowadzenia badania będzie pozbawienie go uprawnień do kierowania pojazdami, i to niezależnie od tego czy odbędzie się to w jednym, czy też w wielu postępowaniach administracyjnych. Utrata uprawnień do kierowania pojazdami wiązać się będzie z nakładem sił i środków niezbędnych do przywrócenia stanu poprzedniego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby ona dla strony wywołać, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, które wymaga zastosowania takiej ochrony. Ciężar wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania skarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, czy dowodów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zgodzić się z oceną Sądu I instancji, który stwierdził, że przesłanki wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Podnieść trzeba, że wykonanie decyzji w rozpoznawanej sprawie polega na poddaniu się przez skarżącego badaniom lekarskim. Nie ulega zatem wątpliwości, że sam ten fakt nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania lekarskie mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Natomiast kwestie dotyczące cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie ich następczego zaistnienia, podlegają załatwieniu w odrębnym postępowaniu. Tak więc nie występuje tego typu zagrożenie na aktualnym etapie rozpoznawanej sprawy. Tymczasem tylko zagrożenia realne i aktualne mają znaczenie dla wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Konsekwencje zaś niepoddania się badaniu nie podlegają tu analizie, gdyż takie założenie jest sprzeczne z obowiązkiem wykonania ostatecznej decyzji. Natomiast merytoryczna ocena zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania jest wykluczona.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

----------------------- 2