Postanowienie NSA z 21 lipca 2010 r., I OZ 547/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Go 655/09 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Zielonej Górze przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt. II SA/Go 655/09.

W uzasadnieniu Sąd podał, iż przedmiotem rozpatrzenia był wniosek złożony przez pełnomocnika organu – r. pr. W. P. w sprawie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Jako okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu przez Kolegium terminu do uiszczenia wpisu sądowego, organ wskazał fakt zawarcia dnia 2 kwietnia 2010 r. porozumienia z Prezydentem Miasta Zielona Góra, zgodnie z którym to ten właśnie organ zobowiązał się dokonać wpłaty w/w należności, jednakże uchybił w tym zakresie terminowi do jego wniesienia.

W ocenie Sądu I instancji, pełnomocnik strony skarżącej – r. pr W. P. nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których strona nie byłaby w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej.

Dla oceny zaistnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, bez znaczenia pozostają wszystkie porozumienia oraz umowy, na podstawie których strona przenosi obowiązek dokonania czynności na inną osobę (podmiot). Tego typu ustalenia nie odnoszą skutku prawnego wobec Sądu i nie wiążą go. Tak jak w rozpatrywanej sprawie, zobowiązanym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pozostaje podmiot wnoszący skargę kasacyjną, niezależnie od zawartego z Prezydentem Miasta Zielona Góra porozumienia.

Sąd wojewódzki podkreślił, iż strona na własne ryzyko dokonała wyboru sposobu uiszczenia wpisu sądowego oraz podmiotu, któremu powierzyła wykonanie tej czynności, zaś niekorzystne skutki takiego wyboru obciążają bezpośrednio tę stronę, stanowiąc jej zawinione zaniedbanie.

Zażalenie na to postanowienie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze, domagając się jego zmiany. W uzasadnieniu podkreślono, iż zawierając porozumienie z Miastem Zielona Góra, Kolegium działało z należytą starannością i należycie zadbało o swoje interesy. Organ dodał, iż strona skarżąca nie mogła bezpośrednio wpływać na działania podmiotu, który zobowiązał się do uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z kolei art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż ciężar wykazania braku winy spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia i która winna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodabniające brak swojej winy w uchybieniu.

Instytucja przywrócenia terminu umożliwia stronie skorzystanie z uprawnień, które utraciła wskutek uchybienia terminowi procesowemu. Stwarza więc ona stronie możliwość uchylenia skutków opóźnienia w dokonaniu czynności procesowych. Jedną z koniecznych przesłanek do przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Jak wynika z ugruntowanego w tej mierze orzecznictwa i to zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego, brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (vide orzeczenie Sądu Najwyższego z 9 sierpnia 1974 r., II CZ 149/74 OSPiKA 1975/2/39).

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze – nie wykazało, aby uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. Stanowisko to uznać trzeba za zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, SKO w Zielonej Górze na własne ryzyko dokonało wyboru podmiotu, któremu zleciło dokonanie przelewu. Organ nie wykazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a powołane przyczyny są przejawem niedostatecznej staranności w jego działaniu i prowadzeniu własnych spraw. Nie można przyjąć, by uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podmiotu, który miał podjąć czynność procesową, jeżeli przyczyną tego była działalność lub brak działania osób, którymi podmiot się posługuje. Za brak działania podmiotu, który zobowiązał się do uiszczenia wpisu, odpowiedzialność ponosi sama strona. Strona bowiem ponosi odpowiedzialność za dobór osób (podmiotu), którymi posługuje się przy prowadzeniu swoich spraw.

Tym samym nie można stwierdzić, aby okoliczności powołane przez SKO w Zielonej Górze we wniosku o przywrócenie terminu, a następnie powtórzone w zażaleniu mogły stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Nie wskazują one bowiem na brak winy strony uchybieniu.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.