Postanowienie NSA z 4 lipca 2013 r., I OZ 547/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 68/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie na okres 6 miesięcy nieruchomości zabudowanej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 68/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił S. D. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że skarżący wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych wskazując na trudną sytuację finansową, podkreślając, że uzyskiwane dochody nie pozwalają nawet na pokrycie podstawowych wydatków, w tym spłatę kredytu mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu wniosku strona nie udokumentowała bowiem istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. W szczególności skarżący nie przedłożył na wezwanie Sądu wskazanych w wezwaniu dokumentów, przez co uniemożliwił obiektywną ocenę jego sytuacji materialnej. Tym samym nie było możliwe przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem skarżący nie wykazał, że została spełniona przesłanka do zwolnienia go od kosztów sądowych, a zatem przyznanie prawa pomocy nie byłoby zgodne z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. D., wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący podniósł, że jego sytuacja materialna ulega systematycznemu pogorszeniu. Ponadto podał, że nie był w stanie przedstawić w wyznaczonym terminie żądanych przez Sąd dokumentów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje mając na uwadze okoliczności podane w oświadczeniu strony zawartym we wniosku, o którym mowa w art. 252 p.p.s.a. W razie zaś, gdy oświadczenie to jest zdaniem Sądu niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, wnioskodawca jest zobowiązany złożyć na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe.

Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12 i z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji co do tego, że przedstawiona przez skarżącego we wniosku sytuacja materialna nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Jednakże skarżący wezwany do przedłożenia określonych dokumentów oraz oświadczeń obrazujących jego sytuację majątkową nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, czym uniemożliwił obiektywną ocenę jego sytuacji materialnej.

W konsekwencji zasadnie Sąd I instancji uznał, że brak było podstaw do przyjęcia, że skarżący uprawdopodobnił w sposób przekonujący, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie.