Postanowienie NSA z 15 marca 2017 r., I OZ 547/17

Wydany

15 marca 2017 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 stycznia 2017 r. o sygn. akt II SA/Sz 13/17 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Gryfina

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

z wniosku E.I. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Gryfina z dnia 21 października 2010 r. nr BWZ VI.em.8192-190/01/10 w sprawie ze skargi E.I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, po rozpoznaniu zażalenia E.I., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gryfina z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gryfina z dnia 21 października 2010 r. w sprawie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla D.I. w kwocie 200 zł miesięcznie na okres świadczeniowy 2010/2011.

E.I., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jego uchylenie. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Burmistrza Gryfina z dnia 21 października 2010 r. w sprawie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla D.I. w kwocie 200 zł miesięcznie na okres świadczeniowy 2010/2011.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. odmówił wstrzymania ww. decyzji.

Odnosząc się do argumentów podniesionych przez skarżącego we wniosku wskazał, że decyzja wydawana na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jest ściśle związana z decyzją o przyznaniu świadczenia osobom uprawnionym, gdyż stanowi procesową jej konsekwencję. Jednakże prawdopodobieństwo ewentualnej egzekucji komorniczej nie jest bezpośrednim skutkiem braku wstrzymania decyzji w przedmiocie przyznania świadczenia osobom uprawnionym, lecz ostatecznej decyzji o zwrocie alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, jako zawierającej określone zobowiązanie skierowane do dłużnika alimentacyjnego. Sąd wskazał też, że objęta wnioskiem decyzja nie zawiera zobowiązania do zwrotu przez skarżącego alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. To dopiero decyzja o zwrocie alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego mogłaby być objęta skutecznie wnioskiem tego dłużnika o jej wstrzymanie w ewentualnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił zatem takich okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, że wykonanie decyzji Burmistrza Gryfina spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.

Zażalenie w imieniu skarżącego wniósł jego profesjonalny pełnomocnik, formułując zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że skarżący nie może żądać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji przyznającej D.I. świadczenia z funduszu alimentacyjnego w postępowaniu toczącym się o odmowę wznowienia niniejszego postępowania z uwagi na brak tożsamości podmiotowej powyższych aktów administracyjnych, podczas gdy zarówno w postępowaniu o przyznanie D.I. świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jak również w postępowaniu o wznowienie niniejszego postępowania stroną postępowania jest E.I.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew bowiem zawartym w nim wywodom, podstawą orzeczenia Sądu pierwszej instancji nie była kwestia przymiotu strony względem E.I. czy jego braku, lecz tego, wykonanie decyzji Burmistrza Gryfina spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. O kwestii podmiotowej Sąd nie wypowiadał, pozostaje ona zresztą związana z istotą postępowania głównego. Jednocześnie zaznaczyć należy, że w zażaleniu nie podważono zapatrywania Sądu, iż wykonanie decyzji Burmistrza Gryfina nie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Opisane w jego zażaleniu uwagi dotyczące możliwości nieuprawnionej egzekucji komorniczej nie uprawdopodobniły niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu bądź, aby wynikłe stąd skutki były trudne do odwrócenia, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.