Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS).
W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2021 r., sygn. akr I OZ 547/21 omyłkowo wpisano, iż zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 28 września 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 361/21 złożone zostało zarówno przez P.W. jak i D.W. Natomiast z akt sprawy wynika, że działający w imieniu skarżących pełnomocnik w zażaleniu z [...] października 2021 r. podał, iż wnosi je w imieniu obojga z nich. Niemniej, pismem z [...] października 2021 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania D.W. przed sądami administracyjnymi oraz złożenia 3 odpisów zażalenia. W odpowiedzi, pismem z [...] października 2021 r., pełnomocnik wskazał, że zażalenie zostało wniesione jedynie w imieniu P.W.
Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2021 r.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.