Wyrok NSA z 29 listopada 2023 r., I OZ 548/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 744/22 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 marca 2022 r. nr SKO.PS/4110/158/2022 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Niczyporuk przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd I instancji), postanowieniem z 10 stycznia 2023 r., odmówił K. G. (dalej: Skarżąca) sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 744/22, powołując się na art. 141 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Pismem z 31 stycznia 2023 r., Skarżąca wniosła pismo zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego jednoznacznie wynikało jedynie, że wnosi o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym 15 lutego 2023 r., wezwano Skarżącą do sprecyzowania, czy ww. pismo stanowi zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 10 stycznia 2023 r., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie Skarżąca odebrała 27 lutego 2023 r. i pismem z 4 marca 2023 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) nie sprecyzowała charakteru swojego pisma procesowego z 31 stycznia 2023 r.

Wobec powyższego - Sąd I instancji, zarządzeniem z 24 marca 2023 r., pozostawił pismo Skarżącej z 31 stycznia 2023 r. bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a.

Zażalenie w terminie na powyższe zarządzenie wniosła Skarżąca.

Zarządzeniem referendarza sądowego z 16 maja 2023 r., wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez wskazanie, czy wnosi o zmianę czy uchylenie zaskarżonego zarządzenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a.).

Powyższe wezwanie Skarżąca odebrała 25 maja 2023 r., jednakże pomimo wezwania Sądu, w piśmie z 30 maja 2023 r. nie wykonała nałożonego przez Sąd I instancji obowiązku.

Zaskarżonym postanowieniem z 4 sierpnia 2023 r. - Sąd I instancji odrzucił wniesione zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie jego braku formalnego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pełnomocnik Skarżącej wyznaczona z urzędu, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu podniosła, że Skarżąca nie zna różnicy pomiędzy zmianą zaskarżonego orzeczenia, a jego uchyleniem, jednakże jest oczywiste, że jej celem było aby wniesione przez nią zażalenie zostało rozpoznane merytorycznie. Wobec powyższego należało przyjąć, że wnosiła ona o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na brak formalny zażalenia, tj. niewskazanie czy wnioskuje o uchylenie czy o zmianę zaskarżonego zarządzenia, Skarżąca zarządzeniem referendarza sądowego z 16 maja 2023 r. została wezwana do jego usunięcia, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Skarżącej 25 maja 2023 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 119 akt sądowych), zatem termin na usunięcie braków upłynął 1 czerwca 2023 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca nie zastosowała się do opisanego wyżej wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia. Zauważyć, bowiem należy, na co słusznie zwrócił Sąd I instancji, że Skarżąca w piśmie z 30 maja 2023 r. nie wykonała nałożonego na nią obowiązku i nie uzupełniła braku formalnego zażalenia.

W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jego braku formalnego.

Co do argumentacji podniesionej przez pełnomocnika Skarżącej w uzasadnieniu zażalenia, nie mogła mieć ona wpływu na wynik niniejszego postępowania. W ramach kontroli zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny oceniał wyłącznie, czy w niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie Skarżącej. Dlatego też, okoliczności związane z osobą Skarżącej, tj. jej nieporadność w prowadzeniu własnych spraw, nie mogły być przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie.

Na marginesie sprawy wskazać należy jedynie, że zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym we wniesionym zażaleniu, że wykonanie wezwania Sądu I instancji wzywającego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia jest czynnością nadmiernie skomplikowaną, która wymagałaby czy to odpowiednich kwalifikacji zawodowych (wiedzy), czy też nakładu pracy. Wezwanie Sądu I instancji było przy tym jasno i precyzyjnie sformułowane. Analiza treści pism składanych przez Skarżącą, obejmujących szeroko cytowane przez nią przepisy prawa, prowadzi ponadto do konstatacji, że Skarżąca nie jest osobą nieporadną i niezorientowaną w prowadzeniu własnych spraw.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.