Postanowienie NSA z 8 lutego 2008 r., I OZ 55/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 188/06 o odrzuceniu zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 188/06 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi K. C. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie przekazania wniosku o wyłączenie pracownika organu postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K. C. o uzupełnienie wyroku z dnia 22 sierpnia 2007 r. oddalającego skargę K. C. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. W dniu 4 grudnia 2007 r. K. C. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. C.. Sąd podniósł, iż zgodnie z art. 157 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w formie wyroku zapada orzeczenie uzupełniające wyrok i rozstrzygnięcie o zasadności skargi, formy takiej natomiast nie ma orzeczenie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku (por. postanowienie SN z 13 maja 1982 r., I PR 43/82, OSNCP 1983, nr 1, poz.

11. Oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku następuje zatem w formie postanowienia, od którego przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują środka odwoławczego.

Na powyższe postanowienie K. C. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł, iż postanowienie z dnia 12 grudnia 2007 r. zostało tak jak poprzednie wydane z rażącym naruszeniem prawa polegającym na obejściu art. 9 k.p.a. poprzez przywołanie wyroku z 1982 r. jako wypełniającego art. 157 § 3 p.p.s.a., bez niezbędnego w takiej sytuacji przywołania wyroku NSA z dnia 12 listopada 2000 r., II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002/1/23 przesuwającego początek liczenia terminu do wniesienia odwołania także w przypadku negatywnego uzupełnienia wyroku. Innym naruszeniem prawa jest pozbawienie wniosku z dnia 29.10.2007 r. charakteru uzasadnionej skargi, co wynika z zawartej w nim treści, a takie działanie Wojewódzkiego Sądu w Warszawie jest niezgodne z art. 222 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 3 tego artykułu orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Słusznie Sąd I instancji oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku postanowieniem. Stanowisko, iż oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku następuje w tej formie przyjęte jest przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 30 września 2005 r., II FZ 601/05) i nawiązuje do poglądów wyrażanych w dotychczasowym orzecznictwie sądów powszechnych, a dotyczącym analogicznej kwestii (m.in postanowienie powołane przez WSA w Warszawie).

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia środka odwoławczego od postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku, co wynika z art. 194 § 1 tej ustawy. Wniesione przez K. C. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 r. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku podlegało więc odrzuceniu jako niedopuszczalne - co prawidłowo postanowił Sąd w zaskarżonym orzeczeniu z dnia 12 grudnia 2007 r.

Wskazać należy, że powołany w zażaleniu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2000 r. dotyczy orzeczenia o odmowie uzupełnienia decyzji administracyjnej (art. 111 k.p.a.) w toku postępowania administracyjnego i nie może mieć zastosowania do wykładni przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Również przywołane w zażaleniu przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mogą mieć w sprawie niniejszej zastosowania, bowiem sądy administracyjne stosują przepisy proceduralne zawarte w powołanej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.