Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Go 10/08 odrzucił wniosek skarżącego Z. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 5 marca 2008 r. oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. W. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący prośbę o przywrócenie terminu uzasadnił tym, iż od dnia 7 marca 2008 r. do dnia 12 marca 2008 r. był chory i nie mógł wychodzić z domu. W ocenie Sądu zatem przyczyna uchybienia terminu do zaskarżenia wyroku z dnia 5 marca 2008 r. ustała z dniem 12 marca 2008 r. Wniosek o przywrócenie terminu należało zatem złożyć do dnia 19 marca 2008 r., a więc w ciągu siedmiu dni od ustania choroby. Skoro skarżący złożył przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 18 kwietnia 2008 r., wniosek jako spóźniony na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) podlegał odrzuceniu.
Ponadto Sąd uznał wniosek skarżącego za niedopuszczalny. Warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest bowiem uprzednie doręczenie stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sprawie skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Na postanowienie to Z. M. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Skarżący w treści zażalenia wskazał, że nie jest prawnikiem, a ponadto nie jest w pełni sił i zdrowia, co nie umożliwiło mu dokonanie wszelkich czynności w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę Z. M. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Następnie skarżący wystosował do Sądu pismo, datowane na dzień 17 kwietnia 2008 r. z wnioskiem o "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyroku". Podniósł, że od dnia 7 do dnia 12 marca 2008 r. był chory i nie mógł wychodzić z domu. Ponadto oświadczył, że ma II grupę inwalidzką i choruje na jaskrę, w związku tym przy złej pogodzie obawia się wychodzić z domu.
Należy zauważyć, że z pisma skarżącego, zawierającego wniosek o "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyroku" nie wynika w sposób jednoznaczny, że intencją wnioskodawcy było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak zostało to potraktowane przez sąd pierwszej instancji. W związku z tym przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku sąd pierwszej instancji powinien był w trybie art. 49 P.p.s.a. zwrócić się do skarżącego o jego skonkretyzowanie przez podanie, czy wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, czy też do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, który otworzyłby mu następnie drogę do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto dokładnego wyjaśnienia wymaga okoliczność, kiedy faktycznie ustała przyczyna uchybienia przez skarżącego terminowi. Przyjęcie przez Sąd, że przyczyna ustała w dniu 12 marca 2008 r. jest nieprawidłowe, bowiem skarżący w swoim wniosku wskazał, iż trwała ona dłużej. Zwrócić należy również Sądowi uwagę, że mając na uwadze przedmiot sprawy oraz fakt, że skarżący działa bez adwokata i jest osobą schorowaną, Sąd zobowiązany jest – zgodnie z treścią art. 6 P.p.s.a. – udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.