Postanowienie NSA z 4 lipca 2013 r., I OZ 550/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1107/12 odrzucające skargę kasacyjną E. W.

Sprawa

w sprawie ze skargi T. S. i E. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Skład

Sędzia NSA Bożena Popowska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1107/12 odrzucił skargę kasacyjną E.W. w sprawie ze skargi T. S. i E. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 12 października 2012 r. oddalił skargę T. S. i E. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Zawiadomienie o terminie rozprawy zawierało m.in. pouczenie, że zgłoszenie wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę stanowi warunek zaskarżenia takiego orzeczenia sądu I instancji, zaś wniosek o sporządzenie uzasadnienia należy złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku oddalającego skargę. W dniu 12 października 2012 r. T.S. złożyła w tut. Sądzie wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia z dnia 12 października 2012 r. Jak wynika z akt sprawy wniosku takiego nie złożyła E. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę kasacyjną wskazanym na wstępie postanowieniem wskazał, że E. W. nie złożyła wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wnioskodawczynią w tym zakresie była jedynie T. S., co wynika z wniosku z dnia 12 października 2012 r. (k. 34). Z uwagi na powyższe, skargę kasacyjną E. W. z dnia 21 listopada 2012 r., uznać należało za niedopuszczalną.

W zażaleniu, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika E.W. podała, że wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 12 października 2012 r. T. S. złożyła w imieniu swoim oraz E. W. W dniu 10.04.2012 r. E. W. udzieliła T. S. pełnomocnictwa do reprezentowania jej we wszelkich sprawach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie celem dochodzenia i obrony jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dysponuje tym pełnomocnictwem, które zostało złożone w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2461/11. W zażaleniu wskazano, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2461/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w identycznych okolicznościach - tj. w sytuacji, kiedy wniosek o uzasadnienie wyroku, od którego skarżące T.S. i E.W. złożyły skargę kasacyjną, złożyła T. S.– podjął działania celem wyjaśnienia wątpliwości. Sąd skierował do T. S. prośbę o wyjaśnienie, czy swój wniosek o uzasadnienie wyroku wnosi również w imieniu E. W. j i wezwał do uzupełnienia braku formalnego, jakim był brak pełnomocnictwa, co też skarżąca uczyniła. Następnie swoje pisma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kierował jedynie do T. S., traktując ją jako pełnomocnika E. W. Składając w dniu 12 października 2012 r. wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 12 października 2012 r. T. S. działała zgodnie z treścią pełnomocnictwa z dnia 10.04.2012 r., jako pełnomocnik E.W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W ocenie NSA odrzucenie skargi kasacyjnej E.W. w sprawie niniejszej było przedwczesne. W zażaleniu wskazano, (które to okoliczności znane są również orzekającemu NSA z racji urzędu), że w tożsamych okolicznościach toku postępowania, w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 246/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do T. S. o wyjaśnienie, czy swój wniosek o uzasadnienie wyroku wnosi również w imieniu E. W. i wezwał do nadesłania pełnomocnictwa, co też zostało przez stronę wykonane.

Uwzględniając powyższe, w ocenie NSA, skoro w przedmiotowej sprawie powstała wątpliwość co do zakresu podmiotowego złożonego w niniejszej sprawie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 października 2012 r., to Sąd I instancji przy uwzględnieniu dyspozycji art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu powinien był również i w sprawie niniejszej rozważyć możliwość uznania dokumentu pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy wyżej wymienionej (k. 57 akt WSA), ewentualnie nadesłania takiego pełnomocnictwa odrębnie do sprawy przedmiotowej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Sąd I instancji rozważy zatem, czy również w niniejszej sprawie nie należałoby zwrócić się do T. S. z tożsamym treściowo a dotyczącym pełnomocnictwa wezwaniem.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.