Postanowienie NSA z 31 maja 2016 r., I OZ 550/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 317/14 pozostawiające pismo Z. D. z dnia 28 grudnia 2015 r. bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 317/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił pismo Z. D. z dnia 28 grudnia 2015 r. bez rozpoznania. W piśmie tym skarżąca wniosła o wyłączenie sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków, sędziego NSA Haliny Filipowicz-Kremis i sędziego WSA Alicji Palus "z przyczyn oczywistych".

W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie wskazanych sędziów (art. 20 § 1 P.p.s.a.) oraz wskazanie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tych sędziów w sprawie IV SAB/Wr 317/14 (art. 19 P.p.s.a.) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 28 grudnia 2015 r. bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a.).

Skarżąca, działając przez pełnomocnika A. D., udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 8 lutego 2016 r. Stwierdziła, że "w oparciu o materiał procesowy, podstawę faktyczną powództwa, zasadnym i słusznym jest z przyczyn oczywistych wyłączenie sędziów, o których jest mowa w sprzeciwie z dnia 28 grudnia 2015 r.".

Pozostawiając pismo skarżącej z dnia 28 grudnia 2015 r. bez rozpoznania, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że jego treść nie pozwala na nadanie pismu biegu. Tak ogólnikowo sformułowana odpowiedź uzasadnia stwierdzenie, że skarżąca w istocie nie wskazała żadnych przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziów ani żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności, dlatego też należało na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a pismo z dnia 29 grudnia 2015 r. pozostawić bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, działająca przez pełnomocnika A. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 19 P.p.s.a., Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo, zgodnie z treścią art. 20 P.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyn ich wyłączenia. Brak wskazania przyczyny wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku.

Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał skarżącą, w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca, działająca przez pełnomocnika A. D., w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazała, że "w oparciu o materiał procesowy, podstawę faktyczną powództwa, zasadnym i słusznym jest z przyczyn oczywistych wyłączenie sędziów, o których jest mowa w sprzeciwie z dnia 28 grudnia 2015 r.". Skarżąca zatem nie przedstawiła żadnych konkretnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności każdego sędziego objętego wnioskiem. Wyjaśnić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata zaufania w bezstronność sędziego. Nie ma również znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej w tym zakresie argumentacji.

Mając powyższe na uwadze słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że wniosek Z. D. z dnia 28 grudnia 2015 r. o wyłączenie sędziów nie zawierał wszystkich elementów koniecznych do jego rozpoznania i dlatego wezwał skarżącą do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mimo doręczonego wezwania, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wyłączenia sędziów i na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. zarządził o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.