Postanowienie NSA z 5 lipca 2013 r., I OZ 552/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1196/12 o odrzuceniu zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1196/12

Sprawa

w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1196/12 odmówił R.P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1196/12. Odpis powyższego postanowienia, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2013 r.

W dniu 26 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) R.P. wniósł zażalenie na w/w postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1196/12 odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), zażalenie na wymienione w § 1 tego przepisu postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie wniesione przed doręczeniem zaskarżonego postanowienia jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne i w związku z tym podlega ono odrzuceniu na podstawie ww. przepisów. Stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż skarżący zażalenie na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2013 r. wniósł do Sądu w dniu 26 kwietnia 2013 r., natomiast – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – postanowienie to zostało doręczone skarżącemu dopiero w dniu 30 kwietnia 2013 r. Oznacza to, iż złożone przez R.P. zażalenie jest przedwczesne i tym samym niedopuszczalne.

Powyższe postanowienie z dnia 22 maja 2013 r. R.P. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. Wskazał, iż w jego ocenie zażalenie nie było przedwczesne, bowiem o wydaniu zaskarżonego postanowienia dowiedział się w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl zaś art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.

Wobec powyższego, uznać należy, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie R.P., wniesione w dniu 26 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego), zostało złożone przedwcześnie, tj. przed jego skutecznym doręczeniem skarżącemu. Podkreślenia wymaga, iż powzięcie przez skarżącego w rozmowie telefonicznej informacji o wydaniu zaskarżonego postanowienia nie wywołało skutków procesowych, bowiem dopiero doręczenie mu tego postanowienia za pomocą poczty w dniu 30 kwietnia 2013 r. otworzyło bieg terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego uznać należy, iż zażalenie R.P. zostało złożone przedwcześnie i z tej przyczyny podlegało ono odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.