Postanowienie NSA z 5 lipca 2013 r., I OZ 560/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 42/12 o odmowie wyłączenia sędziego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 42/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku J. M., odmówił wyłączenia sędziego WSA Stanisława Niteckiego od udziału w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, tj. przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy - sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Natomiast zgodnie z art. 20 § 1 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

Wniosek o wyłączenie sędziego powinien zatem zawierać wskazanie okoliczności uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia sędziego. Strona, składając wniosek powinna wskazać fakty, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest zatem formułowanie zarzutów o charakterze ogólnym w zakresie braku obiektywizmu sędziego - w oderwaniu od konkretnych okoliczności.

Zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie wskazał realnie występujących, skonkretyzowanych okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie Sędziego, którego dotyczy wniosek. Nie jest taką okolicznością fakt, ze wymieniony przez stronę sędzia w przeszłości był pracownikiem w/wym. organu administracji.

Ponadto Sąd podkreślił, że z oświadczenia złożonego przez wymienionego sędziego na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a. wynika, iż brak jest podstaw do jego wyłączenia z mocy ustawy (art. 18 P.p.s.a.), ani też nie występują przyczyny wyłączenia określone w art.19 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).

Wbrew odmiennym wywodom skarżącego trafne jest stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o braku ustawowych podstaw do wyłączenia sędziego Stanisława Niteckiego. O braku tych podstaw świadczy m. in. to, że skarżący w zażaleniu nie powołał się na żadną z przesłanek wymienionych w art.18 § 1- 3 P.p.s.a. Ponadto z oświadczenia złożonego przez sędziego Stanisława Niteckiego (k. 38 akt sądowych), o którego wyłączenie wnosi skarżący wynika, że nie łączy go żaden stosunek osobisty ze skarżącym mogący mieć znaczenie dla jego bezstronności. Skarżący zatem nie uprawdopodobnił, aby zachodziła podstawa do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy określona w art. 19 ustawy. Subiektywne przekonanie skarżącego co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziego Stanisława Niteckiego, nie poparte przy tym żadnymi dowodami nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego stosownie do art. 19 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.