Postanowienie NSA z 12 sierpnia 2008 r., I OZ 565/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1296/07 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1296/07 oddalającego skargę K. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia rozkazu dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji postanawia:

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1296/07 oddalającego skargę K. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia rozkazu personalnego dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał na następujące okoliczności:

Pismem z dnia 15 kwietnia 2008 r. K. G. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1296/07 oraz o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Na wezwanie Sądu K. G. sprecyzował, że jego wnioski dotyczą wyroku z 17 stycznia 2008 r., błąd zaś w odczytaniu przez niego daty rozprawy wynika z tego, iż nie posiada oryginalnego zawiadomienia o terminie rozprawy.

Jak ustalił Sąd I instancji, skarżący dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ o wyniku postępowania sądowego dowiedział się z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 15 kwietnia 2008 r. z pracownikiem Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i w tym samym dniu nadał w urzędzie pocztowym przedmiotowy wniosek. Jednak okoliczności wskazane przez skarżącego, w ocenie Sądu pierwszej instancji, nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu będącego w myśl art. art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezbędną przesłanką wydania przez Sąd postanowienia o przywróceniu terminu. Przez brak winy należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. G. podniósł, iż od początku w toczącym się postępowaniu administracyjnym jest dyskryminowany, ponieważ obowiązują go terminy, których przekroczenie sprawia, że decyzja jest prawomocna, czy też że traci jakieś prawo bezpowrotnie. Z kolei zaś organy administracji w obu instancjach zobligowane do zachowania stosownych terminów, nigdy ich nie dotrzymywały, zaś wydane przez nie decyzje zawierały szereg wad formalnych bez ponoszenia konsekwencji z tego tytułu. Skarżący wielokrotnie dowiadywał się o los postępowania sądowoadministracyjnego w jego sprawie, nie pozostawał też obojętny wobec późniejszych faktów istotnych dla toczącego się postępowania, o czym świadczy pismo procesowe z dnia 13 grudnia 2007r. Bezpodstawny jest więc zarzut braku należytej staranności, tym bardziej, że w dniu otrzymania informacji o zakończeniu sprawy wysłał wniosek o przywrócenie terminu i sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw i nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że termin który został uchybiony przez stronę bez jej winy może być na jej wniosek przywrócony przez Sąd. Obowiązkiem strony w takiej sytuacji jest wykazanie okoliczności, które świadczyłyby o braku zawinienia bądź dołożeniu najdalej idących starań, które mimo to okazały się niewystarczające dla dochowania terminu.

Wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy. Błędne odczytanie terminu rozprawy – na co się powołuje – nie dowodzi braku winy w uchybieniu terminu, przeciwnie: świadczy o niedołożeniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Pozostałe okoliczności podniesione przez skarżącego w zażaleniu, a odnoszące się do poczucia dyskryminacji z tego powodu, że był zobligowany do dochowania terminów procesowych, nie mogą mieć żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie przywrócenia terminu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.