Postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I OZ 565/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1143/08 o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości skargi na działanie organów postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], którym Kolegium uznało się niewłaściwym do rozpatrzenia jego skargi z dnia 23 czerwca 2008 r. na działalność Urzędu Miasta w Brwinowie i Ośrodka Pomocy Społecznej w Brwinowie i przekazało ją - zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa - organowi właściwemu do rozpatrzenia, tj. Radzie Miejskiej w Brwinowie.

W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy, uzupełniony wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2008 r. złożonym na urzędowym formularzu, w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1143/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. K. przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, W. K. złożył zażalenie z którego wynika, że się z nim nie zgadza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 247 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi ma miejsce wówczas, gdy z góry, bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy bezsprzeczne jest, że skarga nie może być uwzględniona, w szczególności, gdy kwalifikuje się ona do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 wskazanej wyżej ustawy. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi zatem w przypadku, gdy skarga nie może być uwzględniona w świetle jasnych i bezwzględnie wiążących przepisów prawa administracyjnego niepodlelgających różnej wykładni (por. wyrok NSA z 7 stycznia 2003 r., I SA 745/02).

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że skarga na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie przekazania według właściwości skargi na działanie organów, jest oczywiście bezzasadna. Przyznać należy rację Sądowi, który uznał, że pismo przekazujące sprawę według właściwości nie może być zaliczone do aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wyklucza dopuszczalność skargi i stanowi przesłankę do jej odrzucenia na podstawie jej art. 58 § 1 pkt 6.

W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie przyznania prawa pomocy nie narusza obowiązującego prawa.

Nadmienić w tym miejscu wypada, że jak z akt niniejszej sprawy wynika, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie przekazania według właściwości skargi na działanie organów.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.