Postanowienie NSA z 17 lipca 2014 r., I OZ 565/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 95/14, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Bożena Popowska

Uzasadnienie

W dniu 14 stycznia 2014 r., H. K. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję SKO w Wałbrzychu z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzych z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] uchylającą po wznowieniu postępowania własną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W skardze i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała brak wiedzy o tym, że Sąd rozpatrując skargę na decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzycha w sprawie cofnięcia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, nie dysponował decyzją SKO w Wałbrzychu w przedmiotowej sprawie. Stwierdziła, że dowiedziała się o konieczności wniesienia skargi z uzasadnienia sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 541/13.

Postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd administracyjny we Wrocławiu sygn. akt IV SA/Wr 95/14 odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał, że będąca przedmiotem skargi decyzja doręczona została na adres skarżącej w dniu [...] lipca 2013 r. Odbiór przesyłki skarżąca pokwitowała osobiście. Sąd ten zauważył, że wspomniana decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Podkreślono, że skarżąca złożyła skargę do SKO w Wałbrzychu w dniu 14 stycznia 2014 r. już po terminie do jej wniesienia, który upłynął w dniu 29 sierpnia 2013 r.

W związku z powyższym, mając na uwadze przesłanki przywrócenia terminu wynikające z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. oraz z art. 87 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że terminowi uchybiono bez winy skarżącej. Twierdzenie to uzasadnił przytaczając pogląd przyjmowany w orzecznictwie sądowym, że niezrozumienie pouczenia zawartego w decyzji nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu.

Dodatkowo Sąd wyjaśnił, że sprawa, na którą powołuje się skarżąca nie miała bezpośredniego wpływu na zaskarżenie decyzji SKO w Wałbrzychu z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W przywoływanej sprawie skarżąca nie skorzystała z prawa do wniesienia odwołania do SKO w Wałbrzychu, a w związku z powyższym jej skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniosła, że uchybienie terminowi do złożenia skargi spowodowane było brakiem wiedzy o konieczności zaskarżenia decyzji SKO. Błędnie sądziła, że w przypadku prowadzenia innych spraw przed sądem administracyjnym, które jej zdaniem miały być połączone i rozpatrzone na podstawie jednej skargi, wystarczyło złożenie skargi tylko w jednej z tych spraw. Kiedy dowiedziała się, że jest inaczej, niezwłocznie złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w powyższym postanowieniu, że okoliczności wskazane we wniosku nie przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 P.p.s.a.).

Brak winy w uchybieniu terminu, o którym mowa w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.(postanowienie NSA z dnia18 września 2013 r. sygn. akt II OZ 762/13 LEX nr 1437289).

Okoliczności, na które skarżąca powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą zostać uznane za skuteczne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że nieznajomość prawa nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. np. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 153/97, czy z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 99/12). W niniejszej sprawie, skarżąca została prawidłowo pouczona o możliwości, sposobie i terminie złożenia skargi, ale pomimo tego złożyła ją po upływie ustawowego terminu. W ocenie NSA, skarżąca powołując się na brak wiedzy o procedurze sądowej i wynikające z tego błędne przeświadczenie co do braku konieczności zaskarżania każdej z decyzji, nie uwiarygodniła braku winy w uchybieniu terminowi. Z akt sprawy nie wynika też, by podjęła jakiekolwiek działania zaradcze, by dotrzymać termin.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji trafnie uznał, że podnoszone przez stronę skarżącą argumenty, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim w pouczeniu, sformułowanym na ostatniej stronie zaskarżonej decyzji, wyraźnie wskazano, że "decyzja jest ostateczna, służy na nią skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem tut. Kolegium Odwoławczego ul. Dmowskiego 22, 58-300 Wałbrzych". W tej sytuacji nie można zgodzić się ze skarżącą, że jest ono niezrozumiałe i może powodować wprowadzenie skarżącej w błąd. Po pierwsze co do możliwości dalszego postępowania, w szczególności co do przysługujących jej środków zaskarżenia. Po drugie co do terminu wniesienia skargi.(ostania strona zaskarżonej decyzji).

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.