Postanowienie NSA z 25 września 2024 r., I OZ 565/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.K. i Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 423/24 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi H.K. i Z.K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 2 lutego 2024 r. nr GK-II.7221.3.2024 w przedmiocie umorzenia w części postępowania oraz odrzucenia zarzutów złożonych w odniesieniu do zmiany granicy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Przybysz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 5 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. II SA/Rz 423/24 wezwano H.K. i Z.K. (dalej: skarżących, stronę skarżącą) do złożenia 12 odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przez WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie numerów PESEL skarżących (k. 1-2). Stronę skarżącą pouczono, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącym 24 kwietnia 2024 r. (k. 23).

Zaskarżonym postanowieniem z 14 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę i zwrócił H.K. kwotę 200 zł tytułem wpisu od odrzuconej skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak wskazania numerów PESEL skarżących oraz brak odpowiedniej liczby odpisów skargi i pełnomocnictwa wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz § 3 w zw. z art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). W zakreślonym 7-dniowym terminie, który upływał 30 kwietnia 2024 r., skarżący nie uzupełnili ww. braków, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca (działająca także jako pełnomocnik Z.K.) została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wywiedzionej skargi poprzez złożenie jej 12 odpisów, pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie numerów PESEL skarżących. Wobec braku możliwości doręczenia wezwania skarżącej, w dniu 9 kwietnia 2024 r. zostało one złożone w placówce pocztowej na okres 14 dni zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a. Niewątpliwe zatem ostaniem dniem odbioru ww. korespondencji był 23 kwietnia 2024 r. Co prawda, wezwanie wskutek pomyłki placówki pocztowej (zarówno błędnego powiadomienia jak i wydania) zostało przez skarżącą odebrane w dniu 24 czerwca 2024 r. Powyższe nie wpłynęło jednak na bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych, który rozpoczął się 23 kwietnia 2024 r., a upływał 30 kwietnia 2024 r. Skarżący ww. braku uzupełnili w dniu 2 maja 2024 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu.

Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

Zauważyć należy, że przepisy postępowania sądowoadministracyjnego nie przewidują dopuszczalności przedłużenia terminów ustawowych, którym jest termin wskazany w treści art. 49 § 1 p.p.s.a. Nie mniej jednak okoliczności, w jakich doszło do uchybienia ww. terminowi, mogłyby stanowić podstawę uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.