Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2020 r., sygn. akt I SO/Wa 6/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek E. K. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z akt sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 183/20 wynika, że skarga wnioskodawczyni na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania wpłynęła do elektronicznej skrzynki podawczej organu w dniu 11 czerwca 2020 r. o godzinie 23:23:17. Natomiast przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wpłynęła w dniu 10 lipca 2020 r., co wynika z daty prezentaty Biura Podawczego Sądu. Z zestawienia daty wpływu skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu i daty jej przekazania przez organ do Sądu wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że organ dochował ustawowego trzydziestodniowego terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E. K., zarzucając naruszenie:
- art. 55 § 1 P.p.s.a. - w zakresie, w jakim z przepisu tego wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące błędnym przyjęciem, że organ na gruncie rozpoznawanej sprawy wypełnił obowiązki wynikające z art. 54 § 2 P.p.s.a. z zachowaniem ustawowego terminu, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego przyjęcia przez Sąd I instancji, że złożony wniosek o wymierzenie grzywny jest niezasadny;
- § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1003) w zw. z art. 54 § 5 P.p.s.a. - w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone, a także, że skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej Sądu poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu za właściwe i prawnie skuteczne przekazanie do sądu wydruku skargi sporządzonej w formie dokumentu elektronicznego, co w konsekwencji spowodowało błędne uznanie przez Sąd I instancji, że organ przekazał skargę na bezczynność z dnia 11 czerwca 2020 r. z zachowaniem ustawowego terminu;
- art. 141 § 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 160 i art. 166 P.p.s.a. - w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że uzasadnienie postanowienia rozstrzygającego wniosek o wymierzenie organowi grzywny powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych we wniosku, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezawarciu w treści zaskarżonego postanowienia wyczerpującego i zgodnego z rzeczywistym stanem faktycznym sprawy uzasadnienia faktycznego, co w konsekwencji spowodowało wadliwość uzasadnienia prawnego jako nieodnoszącego się do zaistniałych w sprawie okoliczności i niewłaściwie dokonującego subsumcji odpowiednich przepisów prawa do stanu rzeczy zaistniałego w niniejszej sprawie;
- art. 151 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 55 § 1, art. 160 i art. 166 P.p.s.a. - w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że w przypadku, gdy organ wypełnił swoje obowiązki wynikające z art. 54 § 2 P.p.s.a. brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny, wobec czego wniosek o wymierzenie grzywny w takiej sytuacji winien podlegać oddaleniu, poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące niewłaściwym przyjęciem, że na gruncie niniejszej sprawy zaszła podstawa do oddalenia wniosku.
Wobec powyżej sformułowanych zarzutów, wniesiono o:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia i wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywny w wysokości 100 zł za nieprzekazanie w ustawowym terminie oryginału skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Legionowa z dnia [...] listopada 2019 r. (sygn. akt I SAB/Wa 183/20) - na podstawie art. 188 i art. 55 § 1 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.; ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższego wniosku:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast art. 54 § 2 zd. 1 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania przez konsula. Ponadto art. 55 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 §. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Treść ostatniego z powołanych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, nie wywiąże się z obowiązku przekazania tej skargi do sądu, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W rozpoznawanej sprawie skarga E. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Legionowa z dnia [...] listopada 2019 r. wpłynęła do elektronicznej skrzynki podawczej organu w dniu 11 czerwca 2020 r. i została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 10 lipca 2020 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ w ustawowym terminie wywiązał się z obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu został zrealizowany, a zatem nie została wypełniona hipoteza normy prawnej zawartej w art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd I instancji nie miał zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny.
Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w zażaleniu wskazać należy, że istotnie przekazanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło w innej formie niż przewidują to przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego jednakże z powyższego nie można wywodzić aby organ nie dotrzymał obowiązku przekazania skargi w terminie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego całokształt okoliczności faktycznych świadczy o tym, że pomimo nieprzekazania skargi adresowanej do Sądu I instancji w formie przewidzianej przepisami prawa, działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie jawią się jako lekceważenie obowiązku przekazania skargi. Zauważyć przy tym należy, że egzemplarz skargi E. K. na bezczynność organu, którym dysponował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia bowiem w dniu 18 grudnia 2020 r. Sąd ten w sprawie I SAB/Wa 183/20 wydał wyrok, w którym w pkt 1 orzekł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie dopuściło się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie sądowe dotyczące zobowiązania organu do rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta Legionowa z dnia [...] listopada 2019 r. (pkt 2) oraz w pkt 3 oddalił skargę w pozostałej części.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 160 i art. 166 P.p.s.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada wymogom wskazanym w art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a., wskazując w sposób prawidłowy, wyczerpujący i przekonywujący przesłanki, które legły u podstaw rozstrzygnięcia. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem nie oznacza wadliwości uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie co prawda nie odniósł się w swoich rozważaniach do okoliczności przekazania skargi (wniesionej do elektronicznej skrzynki podawczej organu) w formie papierowej, jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.