Postanowienie NSA z 28 marca 2008 r., I OZ 57/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt III SAB/Lu 18/07 o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie wniosku o wydanie kserokopii faktury za remont dachu postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił T. W. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiot skargi dotyczył nierozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zażalenia skarżącej z dnia 12 października 2007 r. Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W sprawie niniejszej o bezzasadności takiej przesądza fakt, iż pismem z dnia 24 października 2007 r. T. W. złożyła już skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nierozpoznania jej zażalenia z dnia [...] i na podstawie tej skargi wszczęto postępowanie sądowoadministracyjne o sygn. akt III SAB/Lu 16/07. Zdaniem Sądu w obu skargach zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania, bowiem w obu przypadkach dotyczą one bezczynności SKO w L. w sprawie nierozpatrzenia w terminie zażalenia z dnia [...] na niezałatwienie przez Wójta Gminy N. wniosku z dnia [...] w przedmiocie wydania kserokopii faktury za remont dachu. Według Sądu zawisłość sprawy przed sądem stwarza stan sprawy w toku i w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 wskazanej ustawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej sprawie wszcząć nowego postępowania między tymi samymi stronami. Konsekwencją takiego stwierdzenia była odmowa przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.

Zażalenie na to postanowienie wniosła T. W., domagając się jego zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż jej skarga dotyczyła bezczynności organu I instancji, czyli Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. i błędne było jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Sądu I instancji z takim przypadkiem mamy do czynienia w sprawie niniejszej, z uwagi na zawisłość przed sądem sprawy toczącej się w przedmiocie, który jest tożsamy z przedmiotem skargi wniesionej przez T. W. w tym postępowaniu. Stanowisko to uznać należy za zasadne.

Jak wynika z akt sprawy T. W. wystąpiła z pismem datowanym na dzień 23 października 2007 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Rady Gminy N.. W piśmie tym zwróciła się ze skargą na nierozpoznanie w terminie jej wniosku z dnia [...] o wydanie kserokopii faktury za naprawę dachu. Ponadto skarżąca podniosła w tej skardze, iż nie załatwiono jej zażalenia z dnia [...] skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L..

Sąd I instancji stwierdził, że ze skargą w przedmiocie nierozpoznania jej zażalenia z dnia [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze T. W. wystąpiła w dniu 24 października 2007 r. i na jej podstawie wszczęte zostało postępowanie sądowoadministracyjne sygn. akt III SAB/Lu 16/07. Jak zauważył to Sąd I instancji tożsamość stron i przedmiotów obu tych spraw powoduje, że z uwagi na zawisłość sprawy sygn. akt III SAB/Lu 16/07 niedopuszczalną jest skarga wniesiona w niniejszym postępowaniu. Zatem słusznym było stanowisko, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł być uwzględniony z uwagi na zaistnienie przesłanki o jakiej mowa w powołanym wyżej art. 247 wskazanej ustawy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.