Postanowienie NSA z 5 lutego 2014 r., I OZ 57/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2013 r. o sygn. akt III SA/Gd 677/13

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie z wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2013 r., przesłano skarżącemu M.K. stosowny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wraz z wezwaniem do jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 7 dni.

Urzędowy formularz PPF wraz z ww. wezwaniem doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru – k. 84 akt sprawy).

Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2013 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek – pomimo zakreślonego terminu – nie został złożony na urzędowym formularzu PPF.

Odpis ww. zarządzenia został skarżącemu doręczony w dniu 28 listopada 2013 r.

W dniu 4 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął sprzeciw skarżącego od ww. zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznając ów sprzeciw wskazał, że w sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że skarżącemu w dniu 13 września 2013 r. w sposób prawidłowy doręczono urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia, podpisania i nadesłania (vide: potwierdzenie odbioru – k. 84 akt sprawy).

Skarżący został także w sposób prawidłowy pouczony o skutkach niewykonania tego wezwania.

W przewidzianym 7–dniowym terminie (liczonym od dnia 14 września 2013 r.) skarżący nie złożył formularza PPF. Zgodnie zaś z art. 257 ww. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. o sygn. akt III SA/Gd 677/13 orzekł o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł M.K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie wskazać należy, że pomimo daleko idącej chaotyczności pisma skarżącego, nie budzi wątpliwości, że wyraża on w zażaleniu niezadowolenie z postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnemu w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2013 r. o sygn. akt III SA/Gd 677/13, dążąc do jego podważenia.

Powyższe zażalenie nie mogło jednak doprowadzić do wyeliminowania rzeczonego postanowienia sądu pierwszej instancji.

Jak wskazał sam Wojewódzki Sąd Administracyjny, art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wprost stwierdza, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Skoro zatem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to – stosownie do powyższego przepisu – należało go pozostawić bez rozpoznania, co sąd pierwszej instancji prawidłowo uczynił.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.