Postanowienie NSA z 3 czerwca 2015 r., I OZ 573/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.W.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2015 r. o sygn. akt I SA/Wa 2535/14

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi kasacyjnej K.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2535/14 w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 26 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o skierowaniu do Domu Pomocy Społecznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2535/14 oddalił skargę K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 26 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o skierowaniu do Domu Pomocy Społecznej. Nieprawomocny wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 18 grudnia 2014 r.

W związku ze złożonym w dniu 4 listopada 2014 r. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. przyznał skarżącemu adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na pełnomocnika z urzędu K. W. wyznaczyła w dniu 30 stycznia 2015 r. adwokat E.N. (k. 60 akt sądowych).

Pismem z dnia 6 marca 2015 r. K.W., reprezentowany przez adw. E.N., wniósł od powyższego wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. o sygn. akt I SA/Wa 2535/14 odrzucił skargę kasacyjną.

Jak wskazał w uzasadnieniu, z akt sprawy wynika, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 18 grudnia 2014 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 19 stycznia 2015 r. (trzydziesty dzień – 17 stycznia 2015 r. – przypadł bowiem w sobotę). Wyznaczony w terminie późniejszym, tzn. w dniu 30 stycznia 2015 r. (co wynika z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie – k. 60 akt sądowych), pełnomocnik z urzędu wniósł do Sądu skargę kasacyjną w dniu 9 marca 2015 r. Do skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego nie dołączył jednak wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. Tym samym uznać zdaniem Sądu należało, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jej złożenia i jako taka podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.W. Wskazał, że w czasie bezpośrednio poprzedzającym złożenie skargi przez pełnomocnika w aktach sprawy brak było dowodu doręczenia stronie skarżącej odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem, a tym samym bieg terminu do złożenia środka dla pełnomocnika nie rozpoczął się.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wymaga uchylenia, gdyż pełnomocnik skarżącego na podstawie akt sprawy nie mógł ustalić, że doszło do uchybienia terminu przez skarżącego, a tym samym nie miał wiedzy w momencie składania skargi kasacyjnej o potrzebie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Jak wynika z adnotacji w aktach, pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy w dniu 6 lutego 2015 r. W tym czasie w aktach sprawy brak było dowodu doręczenia skarżącemu odpisu wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. wraz z uzasadnieniem. Za wiarygodne NSA uznaje także twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że w tym czasie w aktach nie było zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wystąpieniu do Poczty Polskiej z reklamacją przesyłki z odpisem orzeczenia. Zarządzenie to – choć z 10 stycznia 2015 r. – zostało wykonane w dniu 17 lutego 2015 r., znajdując się w aktach za pismem sygnowanym datą 30 stycznia 2015 r. Ostatecznie zwrotne potwierdzenie odbioru zostało dołączone w dniu 2 marca 2015 r. (k. 65), z omyłkowo oznaczoną sygnaturą, zaś duplikat dopiero 19 marca 2015 r. (k. 75-76).

Mając na uwadze powyższe, postanowienie Sądu pierwszej należy ocenić jako przedwczesne i z tego względu wymagające wyeliminowania z obrotu. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rzeczywiście mógł nie wiedzieć – po zapoznaniu się z aktami sprawy – że składając skargę kasacyjną czyni to z uchybieniem terminu. O fakcie tym mógł w istocie dowiedzieć się dopiero z zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie, zwłaszcza że kontakt ze skarżącym może być w sprawie utrudniony. W takiej sytuacji odrzucenie skargi kasacyjnej mogłoby być oceniane jako naruszenie prawa do sądu (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP), gdyż z uwagi na niezależne od siebie okoliczności (wywołane działaniem Sądu) pełnomocnik skarżącego uchybił terminowi, którego nie mógł ustalić na podstawie akt sprawy. Tymczasem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu może nastąpić tylko wtedy, jeżeli strona (jej pełnomocnik) miała możliwość ustalenia tego terminu w oparciu o akta sprawy.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie, mając za podstawę art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.