Postanowienie NSA z 15 marca 2017 r., I OZ 573/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. i W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1482/16 odrzucające skargę K. O. i W. B. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Sygn. I OZ 573/17

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 11 stycznia 2017 r., II SA/Sz 1482/16, odrzucił skargę K. O. i W. B. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie z [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że w niniejszej sprawie, zaskarżoną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie doręczono skarżącym wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w dniu 8 września 2016 r., co wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnych potwierdzeń odbioru. Trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem wskazanego organu, upłynął 10 października 2016 r., bowiem ostatni dzień terminu, tj. 8 października 2016 r., przypadał na sobotę. Tymczasem, wbrew prawidłowemu pouczeniu, skargę złożono dnia 6 października 2016 r. z naruszeniem zasady zaskarżania decyzji do Sądu Okręgowego w Koszalinie, który wraz z pismem z 16 listopada 2016 r. zwrócił ją skarżącej. Podkreślono również, że nadanie w dniu 2 grudnia 2016 r. skargi, zgodnie z pouczeniem, do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa i tym samym Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa odrzucił skargę (k. 2, 92-94 akt sądowych).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły K. O. i W. B. W uzasadnieniu podniosły, że "odwołanie, być może jak Sąd twierdzi z pouczeniem, ale decyzja którą wydał jest bardzo krzywdząca" (k. 109 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa). By zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa).

W niniejszej sprawie, skarżące mimo prawidłowego i jednoznacznie brzmiącego pouczenia przez organ w zaskarżonej decyzji z 5 września 2016 r. (doręczonej 8 września 2016 r.) o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, która winna być skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, nadały ją z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 ppsa (k. 123, 124a, 124b akt administracyjnych II instancji). Tym samym Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, bowiem uchybienie terminowi do złożenia skargi z uwagi na jej wniesienie z pominięciem właściwego organu jak i sądu oraz konieczność jej zwrócenia przez Sąd Okręgowy w Koszalinie skarżącym spowodowało, że skarga została nadana dopiero 2 grudnia 2016 r., a zatem okoliczność ta odpowiada przesłance odrzucenia skargi wskazanej w art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.

Z uwagi na odrzucenie skargi badanie zagadnień merytorycznych, podniesionych w zażaleniu, było niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.