Postanowienie NSA z 4 sierpnia 2011 r., I OZ 577/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/10 odmawiające dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/10

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) grudnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni wyroku tego Sądu z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/10 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) grudnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 29 grudnia 2010 r. uwzględnił skargę Z. R. na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

W piśmie procesowym z dnia 22 lutego 2011 r. skarżący zażądał wykładni tego wyroku z tym uzasadnieniem, że wydane w sprawie orzeczenie i jego uzasadnienie jest wadliwe i nieprecyzyjne, bowiem nie odzwierciedla całości żądania skargi oraz pozostawia ją bez należytego rozpoznania i wyjaśnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni orzeczenia, albowiem treść wyroku z dnia 29 grudnia 2010 r. jest jednoznaczna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny uwzględnienia skargi. Natomiast analiza złożonego przez skarżącego wniosku prowadzi do konstatacji, że jest on polemiką ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku, zaś żądanie wniosku wykracza poza wykładnię wyroku o której mowa w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. R. wniósł o jego uchylenie. Stwierdził, że treść orzeczenia i jego uzasadnienie są dla niego niezrozumiałe. W szczególności sentencja nie odzwierciedla całości żądania skargi, jest niejednoznaczna, niezrozumiała, nasuwa wątpliwości co do zgodności z obowiązującym prawem oraz całkowicie rozmija się z przedmiotem skargi. Skarżący wskazał, że występuje bez pełnomocnika i w związku z tym ma prawo do kompleksowego i wyczerpującego załatwienia sprawy przez organy administracyjne i sądy. Ma także prawo domagać się wykładni orzeczenia. Skarżący zarzucił ponadto, że postępowanie administracyjne w sprawie było nieprawidłowe. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozstrzygnięcie wątpliwości co do jego treści.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Możliwość dokonania wykładni orzeczenia przewiduje art. 158 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd, który wydał wyrok - odpowiednio także postanowienie i zarządzenie - może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78), ani nie może usuwać błędów merytorycznych orzeczenia, bowiem temu celowi służą środki zaskarżenia.

Potrzeba dokonania wykładni może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jeżeli zatem orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść ponadto nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 P.p.s.a., wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu.

Należy wskazać, że w piśmie z dnia 22 lutego 2011 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 grudnia 2010 r. uwzględniającego jego skargę. Stwierdzić należy, że zarówno sentencja jak i uzasadnienie ww. wyroku zostały sformułowane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości interpretacyjnych powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku czytelnie obrazuje przyczyny uwzględnienia skargi Z.R. Zasadnie również Sąd wskazał, że kwestionowanie nierozpatrzenia całości żądania oraz "rozminięcie się" z przedmiotem wniesionej skargi, nie mieści się w ramach wykładni, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie.

Bez wpływu na postanowienie odmawiające dokonania wykładni wyroku pozostają zarzuty dotyczące przebiegu postępowania administracyjnego.

W takiej sytuacji należy uznać, iż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 marca 2011 r. odmawiające dokonania wykładni wyroku z 29 grudnia 2010 r. odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.