Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt III SO/Kr 10/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt III SO/Kr 10/12 o odrzuceniu wniosku J.J. o wymierzenie grzywny Kancelarii Radcy Prawnego G.K..
Sąd I instancji wskazał, iż J.J. w dniu 15 maja 2012 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2012 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 23 lipca 2012 r., w piśmie z dnia 24 lipca 2012 r. J.J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. w kwocie 100 złotych.
J.J. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 977/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
W piśmie z dnia 8 lutego 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 lutego 2013 r., J.J. został wezwany powtórnie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa z wezwaniem i odpisem zarządzenia została doręczona J.J. dnia 27 lutego 2013 r.
W odpowiedzi J.J. złożył w dniu 12 marca 2013 r. (data nadania) pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym ponownie zakwestionował zasadność wezwania o wpis sądowy. Żądanie uiszczenia wpisu sądowego jego zdaniem stawia "barierę ekonomiczną dla strony postępowania nie do pokonania". Opisał również obszernie swój konflikt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Gorlicach.
Sąd I instancji wskazał, iż z informacji księgowości Sądu z dnia 18 marca 2013r. wynika, że opłata nie wpłynęła.
Sąd I instancji odrzucając zażalenie zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. wskazał, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy dnia 27 lutego 2013 r. Zatem termin 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego minął z upływem dnia 6 marca 2013 r. Nadto Sąd I instancji podkreślił, że poprzednie zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2012 r. było w sprawie poddane kontroli instancyjnej, a zażalenie wnioskodawcy zostało prawomocnie oddalone. Zatem pismo wnioskodawcy złożone dnia 12 marca 2013 r. (data nadania), kwestionujące obecne zarządzenie, nie mogło odnieść żadnych skutków procesowych. Wobec powyższego, Sąd I instancji działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.J. wnosząc o stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 287 p.p.s.a., oraz o stwierdzenie naruszenia art. 417¹ § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r., Nr 162, poz. 1692). W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż ze względu na jego sytuację finansową żądanie przez Sąd uiszczenia wpisu stanowi barierę prawną i ekonomiczną nie do pokonania dla strony postępowania, co w efekcie prowadzi do zamknięcia drogi sądowej do dochodzenia konstytucyjnych wolności i praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (zażalenie), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Przewodniczy Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego zarządzeniem z dnia 23 lipca 2012 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2012 r.
Prawidłowość ww. zarządzenia została stwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 977/12 oddalił zażalenie J.J. na ww. zarządzenie. W postanowieniu tym stwierdzono, iż zarówno samo zarządzenie jak i wysokość wpisu została ustalona prawidłowo. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów – wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł, czyli tyle ile zostało określone w zaskarżonym zarządzeniu. Wobec powyższych ustaleń ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uzyskało walor prawomocności.
Zaznaczyć należy, iż skarżący został wezwany w dniu 8 lutego 2013 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Stwierdzić należy, iż w wezwaniu znajdowało się pouczenie o rygorze odrzucenia zażalenia w przypadku nieuiszczenia wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2013 r., zatem 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego minął z upływem dnia 6 marca 2013 r. Jak wynika z ustaleń Sądu I instancji na podstawie informacji księgowości z dnia 18 marca 2013 r. skarżący nie uiścił żądanego wpisu.
Wobec powyższego należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu z dnia 28 marca 2013 r., iż wobec faktu prawomocności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2012 r. pismo wnioskodawcy nadane w dniu 12 marca 2013 r. kwestionujące obecne zarządzenie nie mogło odnieść żadnych skutków procesowych.
Kwestia sytuacji materialnej w jakiej znajduje się skarżący nie może mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy, mimo doręczenia przez Sąd I instancji urzędowego formularza "PPF" celem jego wypełnienia.
Mając na uwadze, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.