Postanowienie NSA z 28 stycznia 2016 r., I OZ 58/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 1180/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 1180/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił R. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmawiając przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie powołał się na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że skarga złożona przez skarżącego jest oczywiście bezzasadna, jako że została złożona w sprawie nie należącej do kognicji sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu I instancji jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie. Tak jest w przypadku postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania lub postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, na które nie służy zażalenie. Niedopuszczalność zaskarżenia w drodze zażalenia takiego postanowienia wynika wprost z art. 101 § 3 k.p.a., który przewiduje prawo do złożenia zażalenia wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.

Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego nie należy, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Jednocześnie postanowienie to nie wpisuje się w żadną inną kategorie aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. K., zarzucając naruszenie art. 247 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniesiona skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt I OZ 35/09, LEX nr 551912; z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 481/10, LEX 621860; z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OZ 577/10, LEX nr 737523). W przeciwnym razie mogłoby dojść do naruszenia konstytucyjnego prawa do sądu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, taka sytuacja nie wystąpiła jednak w okolicznościach niniejszej sprawy.

Dokonana na potrzeby rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy pobieżna ocena skargi nie pozwala stwierdzić jednoznacznie, że skarga jest oczywiście bezzasadna. Powyższe wynika przede wszystkim z rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] września 2015 r. Postanowieniem tym organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie Starosty Kaliskiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. o podjęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu R. K. prawa jazdy kat. A,B,C,D,BE,CE,DE,T na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami i stwierdził, że podjęcie postępowania dotyczy postępowania w sprawie skierowania na badanie lekarskie, o którym mowa w art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami. Treść tego rozstrzygnięcia, w szczególności wobec zarzutów skargi odnoszących się do wyjścia przez organ poza granice rozpoznania sprawy i zaskarżenia, uniemożliwia zastosowanie w sprawie art. 247 P.p.s.a.

Nie przesądzając tej kwestii, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, że bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, iż skarga jest oczywiście bezzasadna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.