Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt I SO/Wa 8/08 o umorzeniu postępowania z wniosku o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu Warszawskiego grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, iż zażalenie na postanowienie z dnia 4 marca 2009 r. jest niedopuszczalne, bowiem w istocie skarżący domagał się nim orzeczenia o zwrocie na jego rzecz kosztów postępowania wszczętego wnioskiem, a Sąd w ogóle nie orzekał w tym zakresie, umarzając jedynie postępowanie sądowe z wniosku. Zdaniem Sądu art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem są koszty postępowania jedynie wtedy, gdy sąd rozpoznający sprawę orzekał o nich w jakimkolwiek zakresie. Sąd stwierdził, iż nie można zaskarżyć postanowienia, które nie istnieje i odrzucił zażalenie wniesione w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniósł J. R., stwierdzając, iż narusza ono przepisy ustawy P.p.s.a. oraz Konstytucji RP. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż obciążony został kosztami postępowania wszczętego z uwagi na wielomiesięczne pozostawanie organu w zwłoce w przekazaniu skargi do Sądu, a także iż Sąd I instancji wbrew przepisom nie przekazał zażalenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i sam je rozpoznał i odrzucił. Działania takie były, zdaniem skarżącego, niesprawiedliwe i dają mu podstawę do żądania zaspokojenia jego roszczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. O skutkach niezgłoszenia takiego wniosku J. R. poinformowany został w pouczeniu zawartym w zawiadomieniu o wyznaczeniu na dzień 4 marca 2008 r. rozprawy, na której rozpoznawany był jego wniosek o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu Warszawskiego grzywny zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. Skarżący jednak ani w swoim wniosku, ani też w żadnym z kolejnych pism kierowanych do Sądu, nie zawarł żądania zwrotu na jego rzecz kosztów postępowania. Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzekał w tym przedmiocie umarzając postępowanie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Zasadnie także Sąd I instancji zauważył w swoim postanowieniu z dnia 3 kwietnia 2009 r., iż art. 194 § 1 pkt 9 daje stronie prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, ale tylko w przypadkach, gdy Sąd w jakikolwiek sposób o tych kosztach orzekał. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ogóle nie odnosił się do kwestii zwrotu kosztów postępowania z uwagi na brak żądania strony w tym zakresie. Słusznym było więc odrzucenie zażalenia J. R., który w istocie domagał się zmiany postanowienia z dnia 4 marca 2009 r. jedynie w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.