Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 583/08 oddalił zażalenie B. R. wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 398/08 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z jego skargi na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...], nr [...].
W dniu 8 września 2008 r. skarżący w piśmie procesowym wniósł o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r. Należało zatem potraktować pismo to jako zażalenie na postanowienie z dnia 7 sierpnia 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.) przewiduje, że zażalenie jest środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 P.p.s.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie od postanowień sądu pierwszej instancji i zarządzeń przewodniczących tegoż sądu. Zgodnie z przepisem art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, gdyż nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy. Z tego też względu przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.