Uzasadnienie
UZSASDNIENIE
P.T.C. Sp. z o.o. w W. wniosła skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 30 czerwca 2006 r., nr [...], nakazującą udostępnienie Komendantowi Straży Miejskiej w W. danych osobowych jednego z abonentów.
Razem ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. P.T.C. Sp. z o.o. wskazała, że udostępnienie danych osobowych ma nieodwracalny charakter i chociaż organ mógłby nakazać Straży Miejskiej usunięcie danych przekazanych przez Spółkę, to wątpliwe jest, czy takie działanie umożliwiłoby unicestwienie skutków czynności proceduralnych podjętych przez straż wobec osób, których dane zostałyby ujawnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych od powyższego postanowienia, postanowieniem z dnia 23 marca 2007, sygn. akt I OZ 185/07, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma zagrażać skarżącemu składającemu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie zaś osobie trzeciej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu wniosku postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. Nie jest bowiem przesłanką wymienioną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływana przez stronę okoliczność, że usunięcie raz udostępnionych danych osobowych może mieć nieodwracalne konsekwencje dla unicestwienia skutków czynności procesowych podjętych już wobec osób, których dane ujawniono, gdyż zdaniem Sądu skutki te nie odnoszą się do strony skarżącej.
Na powyższe postanowienie P.T.C. Sp. z o.o. złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że jej działalność jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego wiąże się w sposób bezpośredni z takimi okolicznościami, jak zaufanie klientów, pewność klientów co do tego, że Spółka działa w sposób zgodny z prawem, a w szczególności zapewnia poszanowanie praw przysługujących użytkownikom usług telekomunikacyjnych, w tym przede wszystkim prawa do zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej. Dlatego też wykonanie zaskarżonej decyzji polegające na udostępnieniu Straży Miejskiej danych osobowych abonenta Spółki może spowodować nieodwracalne dla niej skutki, grozi bowiem doznaniem uszczerbku na wizerunku, marce firmy, jak też może spowodować trudną do oszacowania szkodę w postaci utraty klientów. Zatem znaczną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki poniesione zostaną nie tylko przez osobę, której dane osobowe zostaną przekazane Straży Miejskiej w W., ale i przez PTC.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że nie uprawdopodobniono w nim w dostateczny sposób, że wykonanie w/w decyzji może wyrządzić bezpośrednio stronie znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji powinien z urzędu wziąć pod uwagę okoliczności nie wskazane we wniosku, a mogące zdecydować o zastosowaniu instytucji ochrony tymczasowej. O ile bowiem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, gdyż obowiązuje tu zasada skargowości, to Sąd rozpoznając taki wniosek powinien wziąć pod rozwagę również i te okoliczności sprawy, które nie zostały powołane przez stronę, ale mają znaczenie dla wstrzymania, bądź odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Decyduje o tym treść art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten mówi wprawdzie o skardze, jednakże mając na uwadze treść art. 64 § 3 powołanej ustawy, zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, należy uznać, iż ma on zastosowanie również przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji ograniczył się wyłącznie do oceny samego wniosku strony uznając, iż nie wykazała ona aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało bezpośrednio dla niej trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie uwzględnił natomiast stanu faktycznego sprawy i nie zbadał zasadności wniosku w kontekście całości sprawy.
Przy ponownym badaniu, czy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym również argumenty powołane przez stronę w zażaleniu z dnia 22 maja 2007 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.