Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2009 r., na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odmówił P. H. przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzierżoniowie z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją umorzono postępowanie w sprawie przyznania P. H. prawa do dodatku mieszkaniowego. W decyzji tej zawarto prawidłowe pouczenie, że służy od niej prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu za pośrednictwem Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzierżoniowie.
Skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu, wyjaśnił, że nie wniósł odwołania od w/w decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W związku z powyższym, Sąd uznał, iż wobec niewyczerpania przez skarżącego toku instancji skarga jest oczywiście bezzasadna, a tym samym stosownie do art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżącemu prawo pomocy nie przysługuje.
P. H. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004, str. 321, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt 745/02, niepubl.). Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, np. nie ulega wątpliwości, że upłynął termin do jej wniesienia, czy też strona nie wyczerpała toku instancji.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję organu I instancji, od której przysługiwało mu odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednakże, jak sam przyznał, nie skorzystał on z tego uprawnienia. Stosownie zaś do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż wobec niezłożenia przez skarżącego, mimo pouczenia zwartego w decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzierżoniowie, odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a tym samym niewyczerpania toku instancji, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił mu przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu