Postanowienie NSA z 13 sierpnia 2008 r., I OZ 593/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 147/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. Do skargi dołączony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

We wniosku tym skarżący wyjaśnił, że w/w decyzja została odebrana przez jego "matkę lub żonę" mieszkającą pod tym adresem, a on wszedł w jej posiadanie w dniu 15 stycznia 2008 r. W związku z powyższym, w ocenie skarżącego termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 lutego 2008 r. Jednocześnie skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i ma dla niego ujemne skutki prawne, bo pozbawia go możliwości kontroli zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r., na podstawie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił M. H. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że odebranie decyzji przez żonę skarżącego, B. H. w dniu 14 stycznia 2008 r., nie uzasadnia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

M. H. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wskazał, że jednodniowe uchybienie terminu do wniesienia skargi oraz złożenie natychmiast po tym uchybieniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności świadczy wystarczająco o staranności i dbałości strony postępowania. Ponadto zaznaczył, że błędnie wyliczył termin do wniesienia skargi, gdyż był przekonany, że termin ten jest liczony od daty osobistego otrzymania decyzji, tj. od dnia 15 stycznia 2008 r.

Komendant Wojewódzki Policji w W. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego. Nie uzasadniają natomiast przywrócenia uchybionego terminu: nieprzebywanie pod adresem, który podano jako adres, pod który miały być kierowane pisma, zwolnienie lekarskie od pracy, przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa.

W przedmiotowej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu podał fakt, iż zaskarżoną decyzję odebrała jego żona w dniu 14 stycznia 2008 r. i dopiero następnego dnia, tj. 15 stycznia 2008 r. przekazała ją skarżącemu. Wskazać zatem należy, że stosownie do art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

W związku z powyższym, skoro w sprawie niniejszej zaskarżoną decyzję odebrała żona skarżącego w dniu 14 stycznia 2008 r., to doręczenie należy uznać za skuteczne, a tym samym od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi na w/w decyzję.

Natomiast fakt nieznajomości prawa, na który powołuje się skarżący wskazując, iż pozostawał w przekonaniu, że termin ten rozpoczął bieg od daty, kiedy żona przekazała mu korespondencję, tj. od dnia 15 stycznia 2008 r., nie może stanowić, jak wskazano to wyżej, podstawy do przywrócenia terminu.

W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2008 r. należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.