Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 2093/15 stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie zgodnie z właściwością miejscową.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji powołał się na art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że skoro przedmiotem skargi M. K. jest uchwała Rady Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie - organu mającego siedzibę na terenie województwa małopolskiego, to właściwy do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. K., wskazując że koszty związane z dojazdem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie są dla niej wysokie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Przepis ten określa właściwość miejscową tych sądów, przyjmując, że do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na obszarze którego ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wyjątki od tej zasady mogą być wprowadzone tylko w drodze rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 P.p.s.a.).
Wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są zatem z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Oznacza to, że przed oceną dopuszczalności skargi sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpatrzenia danej sprawy, czyli czy na terenie województw objętych ich właściwością ma siedzibę organ, którego działalność jest przedmiotem zaskarżenia.
W niniejszej sprawie M. K. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwestionuje uchwałę Rady Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z dnia [...] września 2015 r. o powołaniu dodatkowego recenzenta w osobie prof. dr hab. L. K. oraz powołaniu komisji do przeprowadzenia publicznej obrony.
Podkreślić należy, że stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1852 ze zm.) czynności przewodu doktorskiego kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej w przedmiocie: 1) wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora, a także promotora pomocniczego, w przypadku jego udziału w przewodzie;
- wyznaczenia recenzentów;
- przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony;
- przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej;
- nadania stopnia doktora. Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ww. ustawy osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Powołane przepisy nie przewidują zatem wniesienia odwołania od uchwały Rady Wydziału o powołaniu recenzentów oraz powołaniu komisji do przeprowadzenia publicznej obrony do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, która mogłaby przesądzać o właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec powyższego uznać należy, że organem, którego działanie zostało zaskarżone jest Rada Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, która ma swą siedzibę na terenie województwa małopolskiego. Właściwym dla obszaru tego województwa jest natomiast, zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Oznacza to, że ocena dopuszczalności skargi wniesionej w niniejszej sprawie będzie przedmiotem badania przez ten Sąd.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.