Uzasadnienie
Z. L. wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. wystąpił o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 141/08 odrzucającego jego skargę na bezczynność Starosty Nowodworskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 29 lipca 2008 r. o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) odmówił wykładni postanowienia z dnia 13 listopada 2008 r.
Sąd zaznaczył, że konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza..., s. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75533). Wykładnia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku (postanowienia), ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać.
Sąd podał, że w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości nie jest możliwe żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w komentowanym przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. Komentarz do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.).
Sąd stwierdził, że sytuacja o jakiej mowa powyżej, w przedmiotowej sprawie nie występuje. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego, treść postanowienia w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczyny odrzucenia skargi i jest zgodna z treścią, jaką Sąd zamierzał jej nadać. W sposób nie budzący wątpliwości określono też w kwestionowanym postanowieniu m.in. miejsce jego wydania, przedmiot postępowania sądowego oraz strony tego postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. L. wnosił o jego uchylenie w całości, stwierdzając, że "przedmiotowy akt nie jest orzeczeniem, a jeśli jest to jest nieważny z mocy prawa".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie, stosownie do art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi Z. L. na bezczynność Starosty Nowodworskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w trybie art. 158 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. odmówił wykładni swojego postanowienia z dnia 13 listopada 2008 r. Zaskarżone postanowienie nie uchybia także przepisom proceduralnym co zarzucano w zażaleniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.