Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał K. C., reprezentowanego przez swoją matkę M. C., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 13 czerwca 2006 r. oddalające wniosek o wyłączenie Asesora WSA [...] od udziału w sprawie.
Zażalenie na to zarządzenie wniosła M. C., działająca jako pełnomocnik K. C., domagając się przyznania jej prawa pomocy z uwagi na zmianę okoliczności sprawy, oraz podnosząc, iż błędnym było wydanie odrębnych postanowień w przedmiocie wyłączenia sędziów orzekających w sprawie i żądanie odrębnych wpisów od zażaleń na orzeczenia wydane w tym zakresie. Ponadto żaląca się podniosła, że wbrew twierdzeniom Sądu jest ona stroną w sprawie, bowiem jest autorem skargi i to jej winna być doręczona decyzja organu pozostającego w bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, iż w sprawie złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy, który w skutek szeregu pism procesowych rozpoznany został jako wniosek M. C.. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania K. C. prawa pomocy, a zażalenie wniesione na to postanowienie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OZ 705/07, co oznacza, iż ewentualne jego uchylenie lub zmiana może nastąpić jedynie w wyniku zmiany okoliczności sprawy, co wynika z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a więc nie można ocenić czy nastąpiły zmiany w okolicznościach sprawy.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniesione przez stronę zażalenie i uznał je za bezzasadne w świetle art. 220 § 1 powołanej wyżej ustawy. Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia zgodnie z § 3 wskazanego przepisu.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.