Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. akt III SA/Lu 539/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie wniosku M. H. o wyłączenie referendarzy sądowych Jarosława Harczuka, Marcina Małka i Anny Puton-Mazurkiewicz, w związku ze śmiercią wnioskodawczyni.
Odpis wskazanego postanowienia doręczono m.in. J. H. jako pełnomocnikowi M. H. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia.
W piśmie z dnia 9 lutego 2015 r. J. H. wniósł zażalenie na powołane postanowienie.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił powyższe zażalenie, wskazując, że J. H. nie przysługiwała legitymacja do jego wniesienia. W związku ze śmiercią mocodawczyni – M. H. w dniu 10 listopada 2014 r., pełnomocnictwo J. H. wygasło, a dalsze możliwości działania w sprawie ustały.
Sąd I instancji podkreślił, że J. H. nie jest skarżącym, ani uczestnikiem postępowania, nie spełnia bowiem kryteriów określonych w art. 32 i 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".
Ponadto wskazano, że J. H. postanowienie z dnia 21 stycznia 2015 r. zostało wprawdzie doręczone z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia zażalenia, jednak intencją Sądu było doręczenie postanowienia jedynie informacyjnie – z uwagi na dotychczasowy charakter jego uczestnictwa w postępowaniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. H., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie należy w pełni podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że zażalenie J. H. zostało złożone przez podmiot do tego nieuprawniony. Podkreślenia wymaga, iż wnoszący zażalenie nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego (jako skarżący), ani jego uczestnikiem na prawach strony, o którym mowa w art. 33 § 1 P.p.s.a. Ponadto w dniu wydania postanowienia z dnia 21 stycznia 2015 r., które J. H. zaskarżył, jak również po tej dacie, nie był pełnomocnikiem M. H., bowiem pełnomocnictwo do działania wygasło w związku ze śmiercią skarżącej w dniu 10 listopada 2014 r.
Zasadnie również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że omyłkowe doręczenie postanowienia z dnia 21 stycznia 2015 r. wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia nie uprawniało J. H. do skutecznego kwestionowania tego orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.