Uzasadnienie
Pismem z [...] grudnia 2017 r. G. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. z [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
Następnie [...] kwietnia 2018 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 6/18 sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – Pawła Mierzejewskiego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że ww. sędzia orzekał już w analogicznej sprawie.
Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski, działając na podstawie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), złożył oświadczenie, że nie zachodzą przesłanki z art. 18 i 19 P.p.s.a. uzasadniające wyłączenie go z mocy ustawy od udziału w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 6/18 oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie ze jego skargi
Sąd I instancji stwierdził, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego Pawła Mierzejewskiego od orzekania w sprawie jest niezasadny bowiem w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wskazanych w art. 18 P.p.s.a.
W ocenie Sądu I przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie jest podstawą do zakwestionowania bezstronności sędziego. Pojęcie bezstronności nie łączy się bowiem z poglądami prawnymi wyrażonymi w jakimkolwiek orzeczeniu przez sędziego, a oznacza gwarancję wydania orzeczenia opartego wyłącznie na przesłankach obiektywnych. Z oświadczenia sędziego wynika, że nie zachodzą wobec niego przyczyny, o których mowa w art. 18 P.p.s.a i art. 19 P.p.s.a., uzasadniające jego wyłączenie od orzekania w sprawie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i wyłączenie sędziego Pawła Mierzejewskiego od orzekania w niniejszej sprawie.
Skarżący podniósł, że z uwagi, iż w analogicznej sprawie ww. sędzia bezkrytycznie akceptował poglądy organów jak i nie odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze uznać należy, że sędzia nie będzie bezstronny przy orzekaniu niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wskazać należy, że przepis art. 18 § 1 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 P.p.s.a. Przy czym stosownie do treści art. 20 P.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.
Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Zarzuty dotyczące niewłaściwego, zdaniem strony, sposobu orzekania przez sędziego w innej sprawie mogą być podnoszone w ramach przysługujących środków zaskarżenia, nie stanowią natomiast przesłanki do wyłączenia sędziego. Tego rodzaju okoliczności, jako niepoparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanego sędziego, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny na które wskazują art. 18 i 19 P.p.s.a. Oznacza to, że nie będzie chodzić o jakąkolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznawania jego sprawy, ale okoliczność spośród przewidzianych ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze zgodzić należy się z Sądem I instancji, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego Pawła Mierzejewskiego. Z akt sprawy wynika, że sędzia ten złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 22 § 2 P.p.s.a., a wskazane w rozpoznawanym zażaleniu okoliczności, tj. dokonana przez skarżącego ocena pracy ww. sędziego, nie podważała prawdziwości tego oświadczenia. Zaskarżone postanowienie było zatem zgodne z prawem, a ocena Sądu I instancji o niewystąpieniu w sprawie przesłanek do wyłączenia sędziów prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.