Postanowienie NSA z 7 marca 2019 r., I OZ 6/19

Sentencja

,POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt I OZ 245/18 wydanego po rozpoznaniu zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt IV SO/Wa 55/16 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SO/Wa 55/16 w przedmiocie odrzucenia wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Praw Obywatelskich za nieprzekazanie skargi z dnia 27 października 2016 r. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OZ 245/18) oddalił zażalenie Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r.

Skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Z. B., zarzucając mu nieważność postępowania z "art. 183 § 5 i art. 183 § 1" oraz wnosząc o jego zmianę lub uchylenie, uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r. i zasądzenie zapłaty według norm przepisanych.

Odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o jej odrzucenie złożył Rzecznik Praw Obywatelskich.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu.

Wyjaśnić trzeba, iż postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z treścią art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 280 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, bowiem merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W myśl art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Stosownie do tej regulacji skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 tj. z wyjątkiem gdy jest wnoszona przez określone w tych przepisach osoby.

W okolicznościach niniejszej sprawy, skarga o wznowienie postępowania została złożona osobiście przez stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych. Oznacza to, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 276 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania, zakończonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związki z art. 276 i art. 193 P.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego.