Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 603/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 marca 2009r. sygn. akt II SA/Kr 1163/08 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Z. S. o przywrócenie terminu do wystąpienia ze skargą na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...].09.2008r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiotowa decyzja doręczona była pełnomocnikowi skarżącej z dniu 22.09.2008r. a zatem termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie upływał z dniem 22.10.2008r. Skarżąca wystąpiła osobiście ze swoją skargą w dniu 31.10.2008r., co spowodowało jej odrzucenie postanowieniem z dnia 28.01.2009r. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, iż powyższa decyzja doręczona jej była dopiero w dniu 2.10.2008r. i to od tej daty winien być liczony termin do wystąpienia ze skargą. Zadaniem Sądu I instancji stanowisko skarżącej nie mogło zostać uwzględnione, gdyż powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie wskazywały na brak winy strony w uchybieniu.

Sąd podkreślił, iż decyzja doręczona była pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22.10.2008r., a ponadto, że skarżąca poinformowana była przez swojego pełnomocnika o sposobie i terminie wniesienia skargi, co wskazywało na zawinione uchybienie terminowi.

Zażalenie na to postanowienie wniosła Z. S., reprezentowana przez adwokata, domagając się zmiany orzeczenia i zarzucając mu naruszenie art. 86 §§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, stwierdził, iż Sąd I instancji nie dokonał właściwej oceny zaistniałych okoliczności, a skarżąca dochowała należytej staranności przy załatwianiu swoich spraw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Okoliczności wskazujące na brak takiej winy strona winna wskazać we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie Z. S. swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego uzasadniła tym, iż pomimo, że jej pełnomocnik otrzymał odpis decyzji w dniu 22.09.2008r. to termin do wniesienia skargi winien w istocie liczony być od dnia 2.10.2008r., kiedy to decyzja doręczona była skarżącej. Stanowisko to znajduje uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...].09.2008r. nr [...] została doręczona zarówno jej pełnomocnikowi adw. P. C., jak i jej samej, a decyzja zawierała pouczenie o zasadach wniesienia skargi. Ponieważ decyzja ta została doręczona nie tylko pełnomocnikowi ale samej skarżącej miała ona prawo sądzić, iż wnieść skargę może ona nie tylko przez pełnomocnika, ale sama, a wobec tego należy uważać, że termin do wniesienia skargi upływa licząc od dnia doręczenia decyzji jej, a nie pełnomocnikowi. Nie bez znaczenia jej również wiek i stan zdrowia skarżącej, co podnosi się w zażaleniu i we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Okoliczności te należy uznać za wskazujące na brak winy skarżącej, o czym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., a uzasadnienie wniosku i zażalenia na uprawdopodabniające ten brak, w rozumieniu art. 87 § 2 P.p.s.a.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1, w zw. z art. 188 i art. 197 § 2 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.