Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 606/18

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 sierpnia 2016 r., IV SA/Wa 1339/16, odmówił M. R. wstrzymania wykonania decyzji Wojewody M. z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja skarżącego zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazująca, że rozpoczęcie prac budowlanych oznaczać będzie znaczną szkodę dla skarżącego, jak i trudne do odwrócenia skutki odnosi się do etapu budowy przedmiotowej linii elektroenergetycznej, a zatem do kolejnego etapu procesu inwestycyjnego, który nie jest objęty niniejszym postępowaniem. Rozpoczęcie prac inwestycyjnych będzie możliwe dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Argumenty przedstawione przez skarżącego nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł M. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów:

1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 124 ust. 1 i 1a u.g.n. przez jego błędną wykładnię i pominięcie, że decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydawana w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. ma charakter subsydiarny w stosunku do decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości wydawanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. i może istnieć w obrocie prawnym tylko wtedy, kiedy funkcjonuje w obrocie prawnym poprzedzająca ją decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości;
2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżący w sposób niewystarczający uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oraz nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bowiem nie przedstawił dowodów na jego poparcie, w sytuacji gdy skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazywał, że rozpoczęcie prac budowlanych w przypadku uwzględnienia skargi, spowoduje trudne do odwrócenia skutki jak również znaczną szkodę na nieruchomości skarżącego.

W odpowiedzi na zażalenie P. S.A. z siedzibą L. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei zgodnie z art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., wstrzymanie aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 listopada 2016 r., IV SA/Wa 1339/16, zatem postępowanie w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody M. z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji, natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim sentencji.