Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kwoty tytułem zwrotu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i likwidacją pojazdu.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 15 lipca 2014 r. Zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał w dniu 14 sierpnia 2014 r., zaś skarga wniesiona została w dniu 27 marca 2015 r. Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 14 października 2015 r., które to postanowienie utrzymane zostało w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 1860/15, odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia skargi. Tym samym przedmiotową skargę należało odrzucić jako spóźnioną.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.B. zarzucając mu naruszenie art. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez uznanie, że skarżący uchybił ustawowego terminu do dokonania czynności procesowej, podczas gdy złożył on skargę niezwłocznie po uzyskaniu zrozumiałego dla niego pouczenia o możliwości i terminie wniesienia skargi. W zażaleniu podniesiono także, że za skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie uznać należało pismo skarżącego z dnia 1 października 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie została doręczona skarżącemu w dniu 15 lipca 2014 r., zatem stosownie do powołanych wyżej przepisów termin do jej wniesienia upływał w dniu 14 sierpnia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że skarga złożona została w dniu 27 marca 2015 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Nawet gdyby uznać za datę nadania skargi dzień 1 października 2014 r., czyli dzień złożenia przez skarżącego pisma zatytułowanego "odwołanie/zastrzeżenie" będącego reakcją na doręczenie skarżącemu decyzji organu odwoławczego, co postulowane jest w rozpoznawanym zażaleniu, to także pismo to złożone zostało po upływie terminu do wniesienia skargi.
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie była już także przedmiotem oceny sądu, kwestia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 1860/15.
W konsekwencji za zgodne z obowiązującymi przepisami uznać należało zaskarżone postanowienie odrzucające skargę M.B. jako wniesione po upływie ustawowego terminu do jej złożenia.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
O wynagrodzeniu pełnomocnika reprezentującego skarżącego w ramach prawa pomocy orzeka wojewódzki sąd administracyjny.