Postanowienie NSA z 5 lutego 2010 r., I OZ 61/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 686/07 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 686/07 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) czerwca 2007 r., Nr (...) w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 686/07, odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 686/07 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) czerwca 2007 r., Nr (...) w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 sierpnia 2009 r., Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z okoliczności faktycznych sprawy nie da się ustalić, czy został zachowany termin określony w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a skarżący nie udzielił w tym zakresie wyjaśnień.

W ocenie Sądu pierwszej instancji w niniejszej sprawie pierwszorzędną kwestią pozostaje jednak ocena dopuszczalności przedmiotowego wniosku poprzez pryzmat art. 87 § 5 powołanej ustawy, gdyż wniosek skarżącego został złożony po upływie roku od uchybionego terminu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, okoliczności podniesionych przez skarżącego we wniosku nie można uznać za wyjątkowe, które wskazują w sposób kwalifikowany na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia.

Na to postanowienie K. C. złożył zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się on z zapadłym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 86 §1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, nie zaś udowodnienia, okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisu art. 87 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 5 tej ustawy, po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Oznacza to, że co do zasady możliwość przywrócenia terminu została ograniczona rocznym terminem, zaś po jego upływie przywrócenie terminu może nastąpić tylko w wyjątkowym przypadku.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby zaistniała sytuacja wyjątkowego przypadku określona w art. 87 § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W związku z tym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 sierpnia 2009 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.