Uzasadnienie
I OZ 614/08
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2008 roku o sygn. akt II SA/Łd 329/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania, zaskarżonego przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Ł., postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego projektu podziału nieruchomości.
Oddalając wniosek strony skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem, w ocenie Sądu, z uzasadnienia skargi oraz z załączonych do sprawy dokumentów nie wynika, aby wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W szczególności nie może czynić wniosku uzasadnionym przekonanie strony skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji podkreślił, iż przeświadczenie skarżącego o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem jest co najwyżej motywem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, którego racjonalność znajdzie uzasadnienie w orzeczeniu kończącym postępowanie przed sądem administracyjnym. Ponadto postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jest jedynie częścią postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości, a jego ewentualna kasacja stanowić może podstawę do wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji o podziale nieruchomości. W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi dostateczną ochronę interesów strony skarżącej w postępowaniu zarówno administracyjnym, jak i też sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub tym bardziej trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Zarząd Dróg Wojewódzkich w Ł. podniósł, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia wyrządzi znaczną szkodę w majątku jednostki samorządowej, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uzasadniając zażalenie, strona skarżąca wskazała, iż ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., dlatego ocena wystąpienia tych przesłanek należy za każdym razem do Sądu. Ocena ta jest swobodna, ale nie może być jednak dowolna. Ponadto, wnoszący zażalenie podnieśli zarzuty skierowane wobec postanowienia Burmistrza W. z dnia [...], które zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy realizacji zasady ochrony czasowej w toku sądowej kontroli administracji, przy czym przyjmuje się, iż ocena przesłanek wstrzymania powinna być dokonana z uwzględnieniem nie tylko argumentów podniesionych we wniosku strony skarżącej, ale i całokształtu okoliczności sprawy.
Ustawodawca jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Posłużenie się w konstrukcji przepisu pojęciami nieostrymi powoduje konieczność konkretyzacji zawartej normy ogólnej i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej indywidualnej sprawie.
Co do zasady przyjmuje się, iż przesłanki wstrzymania wykonania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź też powrót do stanu poprzedniego związany będzie ze znacznym nakładem sił i środków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 roku o sygn. akt II SA/Bk 352/06).
Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie te akty lub czynności, które podlegają wykonaniu, tj. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż cechy wykonalności, polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają co do zasady np. decyzje odmowne bądź też postanowienia opiniujące (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2006 roku o sygn. akt I OZ 1466/06).
W tym miejscu warto zauważyć, iż zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dotyczy postanowienia w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego projektu podziału nieruchomości. Postanowienie to ma charakter opiniujący i nie jest równoznaczne z dokonaniem podziału nieruchomości, nie nadaje się do wykonania i jako takie nie może podlegać egzekucji. Tym samym nie sposób twierdzić, iż może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle powyższych rozważań przyjąć należy, iż zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, gdyż ani charakter zaskarżonego postanowienia, ani treść wniosku o wstrzymanie jego wykonania nie daje podstaw do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.
Argumenty zawarte w rozpoznawanym zażaleniu nie mogą zatem odnieść oczekiwanego rezultatu w postaci uchylenia orzeczenia Sądu I instancji oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organu administracji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.