Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 2098/18, odrzucił – jako nieopłaconą – skargę M. J. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy z dnia [...] września 2018r. nr [...], w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu socjalnego oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi w wysokości 300 zł – w terminie 7dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Sąd wskazał, że skarżąca nie odebrała osobiście wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym. Sąd podał, że po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 13 grudnia 2018r., zatem należy uznać, że wezwanie zostało doręczone skarżącej zastępczo w dniu 27 grudnia 2018 r. Wobec powyższego, termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zakończył swój bieg w dniu 3 stycznia 2019 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie dokonała jednak żądanej wpłaty, co oznacza, że skargę należało odrzucić. W ocenie Sądu doręczenie decyzji w tym trybie na podstawie art. 44 § 1-5 K.p.a. było prawidłowe.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, wskazując, że powołane przez Sąd przepisy można by było zastosować jedynie wtedy, gdyby został jej udowodniony fakt dwukrotnego doręczenia awiza. Takiego jednak dowodu – zdaniem skarżącej – nie ma i być nie może, bo w budynku nie było skrzynki pocztowej. Skarżąca podkreśliła, że o korespondencji sądowej adresowanej do niej, dowiedziała się przypadkowo. W tej sytuacji skarżąca wniosła o przywrócenie terminu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2019 r., wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy w/w pismo stanowi zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, czy też wniosek o przywrócenie terminu do jej opłacenia. W odpowiedzi, skarżąca wskazała: "wnoszę po pierwsze o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Wniosek taki uzasadniłam w moim piśmie "zażalenie" i załączyłam odpowiednie dowody (...)." Następnie raz jeszcze powołano argumentację zażalenia, tj. że nie było skrzynki pocztowej, która dopiero w terminie późniejszym – na skutek interwencji skarżącej – została naprawiona.
W następstwie w/w pisma skarżącej, w wykonaniu kolejnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2019 r. ponownie wezwano skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy jej zamiarem było wniesienie zażalenia, czy wniosku o przywrócenie terminu – pod rygorem potraktowania pisma jak zażalenie. Na to wezwanie skarżąca nie odpowiedziała.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2108 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w § 1, jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie została opłacona, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Jednakże – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – materiał dokumentacyjny niniejszej sprawy nie pozwala na przyjęcie bez żadnych wątpliwości, że przedmiotowa przesyłka została prawidłowo doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a. Nie wynika to bezsprzecznie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszej korespondencji. Doręczenie w omawianym trybie nie zostało potwierdzone podpisem pracownika Poczty Polskiej. W polu "podpis doręczającego/wydającego" widnieje bowiem nieczytelna parafa. Natomiast z pisma Poczty Polskiej, stanowiącego odpowiedź na reklamację skarżącej wynika, że "nie ma technicznej możliwości odtworzenia czynności dokonanych przez doręczającego, a późniejsze bezsporne ustalenie stanu faktycznego jest niezmiernie trudne."
Skoro zatem z pisma Poczty Polskiej wynika, że nie można wykluczyć opisanych przez skarżącą nieprawidłowości, a z akt sprawy nie wynika bezsprzecznie fakt prawidłowego doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a., to uznać należy, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do skutecznego doręczenia w tym trybie. Wątpliwości, które – mając na uwadze konstytucyjne prawo do sądu i stan faktyczny niniejszej sprawy – należy interpretować na korzyść strony skarżącej.
Podkreślić jednak w tym miejscu należy, że przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu mogą być badane jedynie na etapie rozpoznawania wniosku o jego przywrócenie. W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie, zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji w stosownym terminie i trybie. Natomiast niniejsze zażalenie musiało zostać oddalone, gdyż Sąd I instancji – wobec faktycznego nieopłacenia skargi, musiał ją odrzucić – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.