Postanowienie NSA z 30 czerwca 2015 r., I OZ 618/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 164/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 164/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 23 grudnia 2014 r. orzekającej o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej.

Sąd podał, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, iż ze względu na stan zdrowia musi pozostawać pod opieką lekarską. Choruje na cukrzycę i leczy się hormonalnie. Od 01 września 2014 r. ("ub. roku") nie ma dostępu do podstawowych środków i leków, które są niezbędne. Zaistniała sytuacja bezpośrednio odbije się na stanie zdrowia skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podkreślił, że utrata statusu osoby bezrobotnej w wyniku niestawiennictwa w wyznaczonym przez urząd pracy terminie jest stanem tymczasowym, co w konsekwencji nie pozbawia skarżącej możliwości dokonania ponownej rejestracji w urzędzie pracy oraz ponownego uzyskania statusu osoby bezrobotnej, przy spełnieniu warunków zawartych w ustawie do ich nabycia (art. 33 ust. 3, ust. 4c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149). Odzyskanie statusu osoby bezrobotnej będzie mogło nastąpić w wyniku ponownej rejestracji przez skarżącą po upływie 120 dni od dnia niestawiennictwa się w powiatowym urzędzie pracy. Organ wyższego stopnia uchylił decyzję Starosty w całości, orzekając o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 września 2014 r., podczas gdy Starosta orzekł o utracie przez Skarżącą osoby bezrobotnej od dnia 10 września 2014 r. Sąd zaznacza, że Wojewoda nie wskazał okresu, na który pozbawił Skarżącą statusu osoby bezrobotnej. Z braku innych danych sąd przyjął, że pozbawienie statusu bezrobotnego nastąpiło także na okres 120 dni. Oznacza, to, że okres ten zakończył dla skarżącej bieg z dniem 11 stycznia 2015 r., a więc jeszcze przed wniesieniem skargi.

W związku z powyższym sąd stwierdził, że obecnie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przez termin "wykonanie aktu" należy rozumieć nastąpienie takiego stanu, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, polega – między innymi – na orzeczeniu utraty statusu osoby bezrobotnej.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 66 ust.1 pkt 24 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. Obowiązek ten w świetle regulacji zawartej w art. 73 pkt 7 tej samej ustawy, powstaje u osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24 z dniem uzyskania statusu bezrobotnego, a wygasa z dniem utraty tego statusu.

Skutki nastąpienia stanu określonego w zaskarżonej decyzji polegają, między innymi, na zaprzestaniu wpłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne. W wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca pozbawiona byłby możliwości korzystania z bezpłatnych świadczeń zdrowotnych – co spowodowałoby zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Chcąc zachować uprawnienia do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, skarżąca zmuszona byłby – jako osoba niepodlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu – do zawarcia umowy ubezpieczenia zdrowotnego z Narodowym Funduszem Zdrowia, stosownie do art. 68 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W przeciwnym zaś razie, wystąpiłaby po jej stronie konieczność poniesienia kosztów świadczeń zdrowotnych ze środków własnych. Oznacza to, że wykonanie zaskarżonej decyzji należy wstrzymać.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.