Postanowienie NSA z 3 lipca 2019 r., I OZ 618/19

Sąd

P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 648/19 odrzucające skargę M.C. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do wykonywania służby w innym miejscu z zachowaniem prawa do uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 648/19 (dalej postanowienie z 7 maja 2019 r.) Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.C. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do wykonywania służby w innym miejscu z zachowaniem prawa do uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku.

Sąd I instancji podniósł, pismem z 25 lutego 2019 r. M.C. (dalej skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do wykonywania służby w innym miejscu z zachowaniem prawa do uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku [k. 3-6 akt sądowych].

Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2019 r., doręczonym dnia 11 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi [k. 1, 17, 18 akt sądowych].

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 16 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo procesowe udzielone mu przez C.M. [k. 19-20 akt sądowych].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że r. pr. B.T. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej M.C. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub sądami administracyjnymi. Nadesłane pełnomocnictwo nie upoważnia do działania w imieniu skarżącej, stąd też uznać należy, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia (k. 23-24 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie z 7 maja 2019 r. wywiodła M.C., reprezentowana przez r. pr. B.T. Skarżąca zarzuciła ww postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, wnosząc przy tym o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie (k. 32 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zarzut naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa był zasadny.

W skardze do WSA pełnomocnik wskazał, że "działając w imieniu skarżącej M.C., z powołaniem na udzielone pełnomocnictwo, znajdujące się w aktach sprawy" zaskarża decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] stycznia 2019 r. W aktach sądowych brak przedmiotowego pełnomocnictwa. Na marginesie warto jednak zauważyć, że w aktach administracyjnych zalega pełnomocnictwo z 31 października 2018 r. udzielone r. pr. B.T. przez skarżącą do reprezentowania jej - choć tylko - w postępowaniu administracyjnym (k. 129 akt administracyjnych).

Zważywszy, że r. pr. B.T. w przepisanym terminie nie uzupełnił braku formalnego w postaci przedłożenia stosownego pełnomocnictwa (k. 19-20 akt sądowych), Sąd I instancji winien był zwrócić się bezpośrednio do skarżącej o osobiste złożenie podpisu pod skargą (postanowienie NSA z 27.10.2005 r. I FSK 378/05; wyrok NSA z: 17.6.2005 r. I FSK 20/05, cbosa; 17.11.2017 r. I OSK 203/16, Lex 2464468), bądź zatwierdzenie czynności wywiedzenia skargi przez r. pr. B.T. (art. 49 § 1 ppsa).

Niedopełnienie powyższego obowiązku czyniło odrzucenie skargi przedwczesnym.

Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji.