Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S. K. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Jak wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu tego postanowienia S. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej: "P.p.s.a.", w związku z treścią § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skierowane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Przesyłka sądowa była przez Pocztę Polską dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 22 września 2016 r., a drugie w dniu 30 września 2016 r. Skarżący nie podjął przesyłki sądowej, nie uregulował także wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł, jak w postanowieniu.
Pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. skarżący wniósł nań zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Zaprzeczył, jakoby otrzymał jakiekolwiek awizo dotyczące oczekującej na niego przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnego zostało przedstawione przez Sąd I instancji zażalenie na postanowienie z dnia 18 listopada 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ orzeczenie Sądu I instancji, pomimo błędnej podstawy prawnej, odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek podjęcia dalszych czynności z nią związanych. W myśl natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Stosownie do § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W związku z powyższym nieuiszczenie należnego wpisu od skargi, po uprzednim wezwaniu do jego uiszczenia we wskazanym w wezwaniu terminie, skutkuje jej odrzuceniem na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Co prawda Sąd I instancji w podstawie prawnej zaskarżonego orzeczenia wskazał art. 220 § 4 P.p.s.a, jednakże nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia, jakim było odrzucenie skargi. Trzeba bowiem zważyć, iż skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi i pouczony, iż brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, będzie skutkował jej odrzuceniem. Skuteczne doręczenie tego wezwania, w trybie doręczenia zastępczego, należy przyjąć na dzień 7 października 2016 r. (p. art. 73 § 1-4 P.p.s.a.). Odmienne wywody skarżącego nie odpowiadają prawdzie, bo przeczą im dowody z akt, w tym korzystające z domniemania prawdziwości zapisy na kopercie z wezwaniem i zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. Bezspornie skarżący wpisu nie uiścił, co skutkowało zasadnym odrzuceniem jego skargi.
Podniesione w zażaleniu rzekome nieotrzymanie awiza o jakiejkolwiek przesyłce z sądu nie ma wpływu na powyższe konkluzje, jakkolwiek wspomniane domniemania są obalalne. Co najwyżej argument ten może być podstawą uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, jednakże wniosek o przywrócenie terminu, który skarżący złożył wraz z zażaleniem, będzie rozpoznawany przez Sąd I instancji odrębnie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 2