Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 7/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), oddalił wniosek J. B. o wymierzenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku skarżąca podała, iż jej skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] wpłynęła do tego organu w dniu 30 maja 2007 r. Odpowiedź zaś na tę skargę złożono w dniu 3 lipca 2007 r., a więc cztery dni po upływie terminu 30 dni, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
W odpowiedzi na wniosek organ wyjaśnił, że skarga J. B. przesłana została w dniu 1 czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który odbiór skargi potwierdził dnia 4 czerwca 2007 r. Z uwagi na niedołączenie do skargi akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę, w następstwie wezwania Sądu doręczonego 28 czerwca 2007r., w zakreślonym siedmiodniowym terminie tj. dnia 3 lipca 2007 r. przedłożono kompletne akta administracyjne i odpowiedź na skargę, co zdaniem organu wniosek czyni bezzasadnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wniosek J. B. wskazał, że z przedstawionych akt postępowania dyscyplinarnego (przy aktach III SA/Kr 449/07) zakończonego orzeczeniem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2007 r. wynika, iż orzeczenie to doręczono J. B. w dniu 30 kwietnia 2007 r.
Zgodnie z niekwestionowanym przez organ twierdzeniem skarżącej, jej skarga wpłynęła do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w dniu 30 maja 2007 r., zatem termin trzydziestu dni do przekazania Sądowi przez organ skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę upływał w dniu 29 czerwca 2007 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SA/Kr 449/07, sama skarga została przesłana Sądowi przy piśmie z dnia 31 maja 2007 r. nadanym 1 czerwca 2007 r., natomiast odpowiedź na skargę datowaną na 29 czerwca 2007 r., złożono osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym dopiero 3 lipca 2007 r., a zatem w czwartym dniu po upływie terminu. Złożenie akt i odpowiedzi na skargę poprzedzone zostało doręczonym 28 czerwca 2007 r. wezwaniem Sądu o uzupełnienie przesłanej skargi.
Sąd I instancji za całkowicie błędne uznał stanowisko Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, że terminowe wykonanie doręczonego w dniu 28 czerwca 2007 r. zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie uzupełnienia przesłanej skargi, aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, czyni wniosek bezzasadnym. Wynikający bowiem z art. 54 § 2 P.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, i żaden przepis prawa nie przewiduje przerwy biegu terminu lub przesunięcia daty jego zakończenia. Wydane zarządzenie przewodniczącego nie miało zatem żadnego wpływu na bieg terminu ustawowego z art. 54 § 2 P.p.s.a.
Za trafne uznał Sąd stanowisko skarżącej, że Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów Uniwersytetu [...] nie zastosowała się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wskazano też, że art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Mając więc na uwadze okoliczności sprawy, w szczególności iż opóźnienie jest niewielkie i obejmuje w istocie dwa dni robocze Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wniosek J. B. o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazano, że już sam fakt złożenia wniosku o wymierzenie grzywny i potwierdzenie okoliczności, iż o cztery dni przekroczono termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. stanowią zdarzenie wystarczająco dyscyplinujące na przyszłość Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Studentów Uniwersytetu [...].
Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 7/07 zażalenie wniosła J. B.. Podnosząc zarzut naruszenia art. 2, art. 7, art. 8 ust. 2, art. 9 w związku z art. 91 ust. 1 i ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, jak i obrazę art. 54 § 2 P.p.s.a., skarżąca wniosła o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu I instancji, jakoby istniała jakaś różnica w nieprzekazaniu w terminie akt sprawy i odpowiedzi na skargę z przekroczeniem terminu czterodniowym lub dłuższym. W ocenie skarżącej jest to zawsze takie samo niewywiązanie się przez organ z nałożonych przez prawo obowiązków, co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. W zamyśle bowiem prawodawcy wymierzenie grzywny ma nie tylko walor dyscyplinujący, ale przede wszystkim walor sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a skargę wnosi się za pośrednictwem organu i organ ten zobligowany jest przekazać do sądu skargę wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Niedopełnienie tego obowiązku we wskazanym terminie może skutkować wymierzeniem organowi grzywny. Tak więc omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Spełnienie tych wymogów umożliwia jedynie, a nie obliguje sąd do wymierzenia organowi grzywny na wskazanej podstawie. Skoro kwestia możliwości zastosowania tej sankcji pozostawiona jest uznaniu sądu, to - w zależności od okoliczności konkretnej sprawy - ma on prawo, a nie powinność skorzystania z takich uprawnień.
Niesporne w rozpoznawanej sprawie jest, że J. B. skargę na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2007 r. złożyła do organu w dniu 30 maja 2007 r., a więc powinna być ona przekazana przez organ do sądu administracyjnego najpóźniej w dniu 29 czerwca 2007 r. Nie budzi wątpliwości również fakt, iż organ nie dopełnił obowiązku przewidzianego w art. 54 § 1 P.p.s.a., bowiem przekazanie akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę nastąpiło z przekroczeniem terminu, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Dopiero w dniu 3 lipca 2008 r., a więc z czterodniowym opóźnieniem, organ, wzywany przez Sąd do nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, przesłał wskazane dokumenty, nastąpiło to więc jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Z powyższych względów istniały podstawy do odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Dlatego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a wniesione od niego zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.