Postanowienie NSA z 16 marca 2011 r., I OZ 62/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SO/Wr 24/10 odrzucające zażalenie Z. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt IV KO 90/10 przekazujące skargę Z. R. do Biura Miasta W. jako mylnie skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanawia:

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

W dniu 25 listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydał zarządzenie przekazujące skargę Z. R. z dnia 24 listopada 2010 r. do Biura Rady Miasta W. w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). O wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący został poinformowany pismem z tego samego dnia.

Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 25 listopada 2010 r.

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SO/Wr 24/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Sąd wskazał, że art. 194 § 1 powołanej wyżej ustawy zawiera katalog przesłanek warunkujących dopuszczalność zażalenia. Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie przekazania skargi organowi właściwemu w trybie art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie znajduje się w tym katalogu, co oznacza, że w takiej sytuacji zażalenie nie przysługuje.

Na to postanowienie zażalenie złożył Z. R., podnosząc, że się z nim nie zgadza oraz wskazując, że na niewłaściwe załatwienia sprawy przysługuje mu zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

stosownie do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że sąd powinien ją przekazać, zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej.

Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał skargę Z. R. do Biura Miasta W. w trybie art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie natomiast z art. 194 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie przysługuje wówczas, gdy ustawa wyraźnie je przewiduje oraz na postanowienia enumeratywnie wymienione w punktach 1 - 10 tego przepisu. Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, nie ma podstaw do dowolnego rozszerzania przesłanek warunkujących zaskarżenie tym środkiem odwoławczym.

Stosownie zaś do treści art. 198 powołanej ustawy, przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Tymczasem zarządzenie przekazujące skargę organowi w trybie art. 54 tejże ustawy nie stanowi zarządzenia, na które przysługuje zażalenie. Zarządzenie to nie ma bowiem charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie. Oznacza to zatem, że takie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

W związku z tym uznać należy, ze postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2010 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.