Postanowienie NSA z 12 lutego 2025 r., I OZ 62/25

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 464/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2023 r. znak: KO C/7441/Go/23 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "sądem I instancji", postanowieniem z dnia 21 października 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 464/24 odrzucił skargę kasacyjną M.M., zwanej dalej "skarżącą" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2024 r.

W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że korespondencja zawierająca odpis wskazanego powyżej wyroku wraz z uzasadnieniem została nadana do pełnomocnika skarżącej w dniu 13 sierpnia 2024 r., aby następnie zostać awizowana w dniu 20 sierpnia 2024 r. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru w konkretnej placówce pocztowej zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Korespondencja została odebrana w dniu 4 września 2024 r. Następnie pismem z dnia 4 października 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2024 r.

W tych okolicznościach sąd I instancji przyjął, że – stosownie do art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." – domniemane doręczenie odpisu sentencji nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. w dniu 3 września 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał z dniem 3 października 2024 r. Sąd podkreślił, że odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. Tym samym uznano, że złożona w dniu 4 października 2024 r. skarga kasacyjna została wniesiona z jednodniowym przekroczeniem terminu do dokonania tej czynności i podlegała odrzuceniu na mocy art. 178 P.p.s.a.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 177 § 1 w zw. z art. 73 § 1-4 P.p.s.a. przez błędne uznanie, iż termin na wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczął bieg 3 września 2024 r., a nie jak przyjęła strona zgodnie z faktycznym doręczeniem przez placówkę pocztową w dniu 4 września 2024 r. wobec błędnego przyjęcia prawidłowej awizacji co do pierwszego i drugiego zawiadomienia z dnia 28 sierpnia 2024 r. o złożeniu pisma w placówce pocztowej, gdy wskazywano na końcową datę odbioru przesyłki w dniu 4 września 2024 r.

Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W okolicznościach niniejszej sprawy zastosowanie znalazł art. 73 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Stosownie zaś do art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Sąd I instancji opierając się na powyższych przepisach zasadnie wywiódł, że odpis wyroku z dnia 14 czerwca 2024 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w trybie doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 73 P.p.s.a. Potwierdza to zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k.

66. oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek pocztowych Poczty Polskiej (k. 82). Z dokumentów tych wynika, że przesyłka zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem została awizowana 20 sierpnia 2024 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie należało uznać za dokonane w dniu 3 września 2024 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, co prawidłowo stwierdził sąd I instancji. Fakt odbioru przez pełnomocnika skarżącej przesyłki po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 4 P.p.s.a. nie obala domniemania doręczenia jej orzeczenia w trybie powyższego przepisu i wynikających z tego tytułu skutków prawnych (postanowienia NSA: z 16.11.2004 r., GZ 103/04, LEX nr 799923; z 09.06.2010 r., I FZ 188/10, LEX nr 653785).

W realiach rozpoznawanej sprawy brak było podstaw prawnych do uznania, że faktyczne wydanie przesyłki pełnomocnikowi skarżącej przez operatora pocztowego w dniu 4 września 2024 r. jest równoznaczne z uznaniem przesyłki za doręczoną w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. W konsekwencji powyższego sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarga kasacyjna nadana w urzędzie pocztowym w dniu 4 września 2024 r. była spóźniona i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu. Podnoszone przez skarżącą zarzuty kwestionujące obliczenie terminu awizacji były bezzasadne.

Uzupełniająco należy wskazać, że kwestie związane z niewłaściwym działaniem operatora pocztowego będą stanowić przedmiot oceny przez sąd I instancji w ramach rozpoznawania zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który – jak wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r. – zostanie rozpoznany po zakończeniu niniejszego postępowania zażaleniowego.

W związku z powyższym należało uznać, że zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.