Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 546/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez uaktualnienie danych osobowych B. R., polegające na naniesieniu w księdze chrztów adnotacji o treści zgodnej z żądaniem B. R., zawartym w jego "Oświadczeniu woli" z dnia 8 stycznia 2013 r.
W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek Proboszcz Parafii stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podniósł, że przedmiotowy dokument, zgodnie z kan. 535 Kodeksu Prawa Kanonicznego, jest księgą parafialną, dokumentem niezbędnym do wykonywania statutowych zadań Kościoła, w której zawarte są dane stwierdzające fakty, potwierdzone przez właściwą władzę kościelną. Księga ochrzczonych, prowadzona w formie papierowej, posiada ograniczoną liczbę rubryk, jednak brak jest rubryki przewidzianej do dokonania adnotacji o wystąpieniu z Kościoła Katolickiego. Brak jest również jakiejkolwiek innej księgi, która potwierdzałaby fakt przynależności do Kościoła Katolickiego lub jej braku. Wprowadzenie zmiany w księdze ochrzczonych będzie możliwe wyłącznie po uzyskaniu prawomocnego wyroku, który potwierdzi zgodność z prawem państwowym i kościelnym decyzji GIODO i w związku z tym dodatkowy wpis (np. na marginesie księgi) będzie miał charakter trwały. Usunięcie wpisu w księdze chrzcielnej, spowoduje konieczność ponownego przepisanie księgi, w celu usunięcia wpisu niezgodnego z prawem.
Zaznaczono także, iż w księdze ochrzczonych skreślenia nie są dopuszczalne. Natomiast przepisanie księgi wymaga skontaktowania się ze wszystkimi osobami, których podpisy figurują w danej księdze chrzcielnej i uzyskania ponownie ich podpisów.
Nadmieniono również, że Parafia nie zbiera danych teleadresowych osób figurujących w księdze chrzcielnej, a wpisy były dokonywane wiele lat temu. Wobec powyższego odtworzenie tego dokumentu, może stać się niemożliwe np. ze względu na śmierć osób, których podpisy figurują w księdze. Natomiast ze względu na niezgodne z prawem ingerencje, księga ochrzczonych utraci przymiot wiarygodności dokumentu kościelnego.
Rozpoznając złożony wniosek Sąd I instancji uznał, iż zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca w sposób wyczerpujący opisała specyfikę i zasady prowadzenia Księgi chrztów. Wyjaśniła również, jakie konsekwencje zaistniałyby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd podzielił stanowisko strony skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki trudne do odwrócenia. Naniesienie w Księdze chrztów, zgodnie z decyzją Generalnego Inspektora Danych Osobowych, adnotacji o wystąpieniu skarżącego z Kościoła Katolickiego, będzie miało charakter trwały. Usunięcie tej adnotacji, jest możliwe jedynie przez przepisanie całej Księgi, niedopuszczalne jest bowiem dokonywanie w tego rodzaju dokumentach skreśleń (utrata wiarygodności dokumentu kościelnego). Jednocześnie przepisanie Księgi ochrzczonych, wymaga znacznego nakładu sił i środków, co więcej nie da się także wykluczyć obiektywnych przyczyn uniemożliwiających jej odtworzenie (np. śmierć osób podpisujących się w księdze).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył B. R. wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienia tych przesłanek - jednej z nich lub obu - spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez uaktualnienie danych osobowych B. R., polegające na naniesieniu w księdze chrztów adnotacji o treści zgodnej z żądaniem B. R., zawartym w jego "Oświadczeniu woli" z dnia 8 stycznia 2013 r.
Wstrzymanie wykonania tej decyzji – zdaniem Sądu – uzasadnione było tym, iż naniesienie w Księdze chrztów, adnotacji o wystąpieniu skarżącego z Kościoła Katolickiego, będzie miało charakter trwały. Natomiast usunięcie tej adnotacji, jest możliwe jedynie przez przepisanie całej Księgi, co wymaga znacznego nakładu sił i środków.
Podkreślić należy, że umieszczenie adnotacji zgodnie z nakazem zawartym w zaskarżonej decyzji skutkowałaby tym, że usunięcie tego dodatkowego wpisu – w razie ewentualnego uwzględnienia skargi – nie byłoby możliwe bez całkowitego przepisania księgi ochrzczonych, w której nie wolno dokonywać skreśleń. Konieczność takiego przepisania całej księgi bez wątpienia wiązałaby się z ogromnym nakładem pracy, a mogłaby się wręcz okazać niemożliwa z uwagi na niemożność skontaktowania się z częścią osób, których wpisy znajdują się w księdze. Tym samym uznać trzeba, że w sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z trudnymi do odwrócenia skutkami wykonania zaskarżonej decyzji. Negatywna ocena działania Sądu, jaką wyraził żalący się, w żadnym razie nie może być uznana za podstawę uchylenia postanowienia, bowiem nie narusza ono prawa. Dodać przy tym należy, że na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie dokonuje oceny merytorycznej wskazanego aktu, a jedynie bada, czy występują przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto ta tymczasowa ochrona upada w momencie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.