Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zarządzeniem z dnia 11 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 503/09 wezwał K. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł od skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2009 r. wymierzającą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za prowadzenie bez wymaganego zezwolenia w ramach działalności gospodarczej placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie K. G. wskazał, że w myśl art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. nie ma on obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, sprawa dotyczy bowiem prowadzenia prywatnego domu opieki społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie zauważyć należy, że w myśl art. 214 § 1 P.p.s.a. zasadą jest, iż strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego jest zobowiązania do uiszczenia kosztów sądowych (w tym i opłat), w szczególności do uiszczenia wpisu. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. Przewodniczący wzywa wówczas wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W art. 239 P.p.s.a. ustawodawca zwolnił z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawach tam wymienionych. Niezależnie od tego ze zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych korzysta prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, kurator wyznaczony przez sąd oraz podmioty, którym zostało przyznane prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych.
Zauważyć trzeba, że w przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją Minister Pracy i Polityki Społecznej nałożył karę pieniężną z tytułu prowadzenia bez zezwolenia działalności gospodarczej w postaci placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Sprawa tej kategorii nie jest objęta zwolnieniem w myśl art. 239 P.p.s.a. W szczególności stwierdzić należy, iż nie jest to sprawa "z zakresu pomocy i opieki społecznej", o jakiej mowa w pkt 1 lit. a tego przepisu.
Wyjaśnienia wymaga, że art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. ma za zadanie ułatwiać realizację prawa do sądu beneficjentom systemu pomocy i opieki społecznej, nie zaś podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą w tym zakresie. Przepis ten - stanowiący wyjątek od obowiązku uiszczania wpisu - w niniejszej sprawie nie mógł znaleźć zatem zastosowania.
Również wysokość żądanego wpisu została zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego określona prawidłowo, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wpis stosunkowy w przypadku należności pieniężnej wynoszącej 10.000 zł wynosi 400 zł.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.