Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 175/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 10/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 5 września 2017 r. w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku.
W dniu 18 czerwca 2018 r. Z. B. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 r.
W uzasadnieniu skarżący podniósł zarzut nieważności postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 175/18, gdyż został on pozbawiony możliwości działania (obrony swoich praw).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018, poz. 1302, dalej powoływana jako "p.p.s.a."), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej.
Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także Prezesa Prokuratorii Generalnej.
W konsekwencji w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązuje przymus adwokacko – radcowski co do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania. Z orzecznictwa wynika, ze ten wymóg formalny dotyczy wszystkich prawomocnych postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA z dnia: 16 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1636/07; 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2621/10; 26 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1152/17; 25 maja 2017 r., sygn. akt I OZ 790/17; 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OZ 762/18).
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 p.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący w istocie nie wnosi zarzutów wobec postanowienia NSA z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 175/18. Celem skarżącego, co sam podkreśla, jest doprowadzenie do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia WSA w Krakowie z dnia 22 lutego 2018 r. odrzucającego jego skargę, a z postanowienia NSA z dnia 6 marca 2018 r. wywodzi pośrednio pozbawienie go prawa do "skasowania" postanowienia WSA w Krakowie z dnia 22 lutego 2018 r. oraz innych wydanych w sprawie orzeczeń.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.